IV SA/Gl 760/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 16 lipca 2014 r. A.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. zobowiązującą A.K. do zwrotu nienależnie pobranego stypendium w kwocie 5482,20 zł. Następnie skarżąca wnioskiem z dnia 9 września 2014 r. domagała się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go możliwością wystąpienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentowała, że dochód jej rodziny nie jest wystarczający do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Posiada ona status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku, natomiast mąż otrzymuje rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w wysokości 1201,03 zł. Około połowa dochodu rodziny przeznaczana jest na leki i wyjazdy do lekarza, gdyż jej mąż cierpi na ciężką chorobę. Niejednokrotnie ponosi również koszty prywatnych wizyt lekarskich. W konsekwencji wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować daleko idące konsekwencje finansowe dla rodziny, co może utrudnić zapewnienie należytej opieki medycznej jej mężowi, którego stan zdrowia może ulec nieodwracalnemu pogorszeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową, upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji, która zobowiązuje skarżącą do zwrotu kwoty 5.482,20 zł, nawet w przypadku rozłożenia jej na raty, stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącej i zachwiałoby jej kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie skarżącej środków finansowych przeznaczonych na opiekę medyczną jej poważnie chorego męża, a w konsekwencji nieodwracalnie pogorszyć jego kondycją zdrowotną. Nadto nie wywiązanie z obowiązku zwrotu wymaganego świadczenia mogłoby spowodować wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które wygenerowałoby dodatkowe koszty pieniężne. Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy P.p.s.a.