IV SA/Gl 676/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, w dniu 25 lutego 2018 r. W. W. nadał do Sądu pismo procesowe, w którym wniósł o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Odpowiadając ma wezwanie z dnia 8 marca 2018 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczył, że jest osobą długotrwale bezrobotną, gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 51 m2. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Równocześnie wywiódł, iż nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, w związku z czym zalega od kilku miesięcy z czynszem i ma zaległości z tytułu opłat za tzw. media. Dodał przy tym, że jest "na całodziennym wyżywieniu MOPS", pobiera paczki z banku żywności, a nadto otrzymuje okazjonalnie wsparcie z Caritas. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 16 kwietnia 2018 r.) skarżący nadesłał pismo procesowe datowane na 29 kwietnia 2018 r., z którego wynika między innymi to, iż ubiega się o ustanowienie pełnomocnika albowiem zamierza wznowić postępowanie w niniejszej sprawie. Równocześnie wnioskodawca podkreślił, że opiekuje się schorowanym, niepełnosprawnym bratem. Wraz z tym pismem nadesłał kopie decyzji administracyjnych, na podstawie których pobiera zasiłek okresowy, w kwocie 317 zł miesięcznie - od lutego do kwietnia 2018 r., zasiłek celowy, w wysokości 150 zł oraz korzysta z jednego posiłku dziennie wydawanego przez jadłodajnię - w okresie od 26 lutego do 30 czerwca 2018 r. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna rozstrzygająca w zakresie dodatku mieszkaniowego. Stwierdzić zatem przyjdzie, iż skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." W tym stanie rzeczy, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 5 kwietnia 2018 r. - karta nr 47 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku W. W. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadesłane przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek okresowy, zasiłek celowy, pomoc w formie posiłku (patrz: treść decyzji o przyznaniu tych świadczeń - karty nr 52-54 akt sądowych). Mając powyższe na względzie stwierdzić przyjdzie, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż opłacenie profesjonalnego pełnomocnika znacznie przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy. Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.