IV SA/Gl 594/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. (D.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać adwokatowi L. N. kwotę 369,00 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć zł 00/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu;

Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi. Następnie, postanowieniem wydanym w dniu 12 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata L. N. W dniu 25 maja 2016 r. wspomniany adwokat złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku jak również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat L. N. wniósł na to postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił to zażalenie postanowieniem z dnia 18 października 2016 r., mocą którego orzekł o uchyleniu przedmiotowego orzeczenia oraz o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W następstwie powyższego NSA rozpoznał skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku i w dniu 13 września 2017 r. wydał wyrok rozstrzygający o oddaleniu tej skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu rozprawy (karta nr 146 akt sprawy) na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił. Zarówno w skardze kasacyjnej jak i w opisanym wyżej zażaleniu, pełnomocnik strony zawarł wnioski o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, w obu przypadkach składając oświadczenie, iż koszty tej pomocy nie zostały opłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności trzeba podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, w sprawach wszczętych i niezakończonych przed jego wejściem w życie (które nastąpiło z dniem 1 listopada 2016 r.), stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd), miało miejsce 25 stycznia 2016 r., czyli nastąpiło pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Dlatego przyznając wnioskującemu wynagrodzenie za czynności, których dokonał po wydaniu tego orzeczenia (sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku oraz złożenie zażalenia na postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej) należało zastosować przepisy dotychczasowe, czyli ten akt wykonawczy. Zgodnie zatem z treścią § 2 rzeczonego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w jego rozdziałach 2-4. Ustęp 2 niniejszego przepisu określa zaś, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na względzie treść przywołanych wyżej unormowań, w tym uwzględniając określone w nich kryteria, pełnomocnikowi strony przyznano wynagrodzenie, w kwocie 369 zł, na którą składa się: 180 zł - opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, ustalona na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b (wynoszącej 360 zł, to jest odpowiadającej 75 % opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego aktu). 120 zł - opłata za udział w postępowaniu zażaleniowym ustalona na podstawie § 4 ust. 1 powyższego rozporządzenia, w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d tego aktu. Sumę tych kwot, wynoszącą 300 zł podwyższono - stosownie do § 4 ust. 3 przywołanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 69 zł. Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.