IV SA/Gl 495/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;

W treści pisma procesowego datowanego na 3 kwietnia 2018 r. H. J. wniósł o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wywodząc, iż osiąga miesięczny dochód z tytułu emerytury, w kwocie zaledwie 850 zł. Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a nadto także ustanowienia radcy prawnego. Równocześnie wywiódł, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z emerytury, w kwocie 874 zł ponosząc miesięczne koszty utrzymania z tytułu czynszu (278 zł) oraz wydatków na leczenie (50 zł). Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżący nadesłał zaświadczenie ZUS potwierdzające wysokość pobieranej emerytury, kopie decyzji administracyjnych, mocą których przyznano mu dodatek mieszkaniowy i dodatek energetyczny oraz dokumenty obrazujące koszty ponoszone przezeń z tytułu czynszu i opłat za energię elektryczną Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą w podeszłym wieku, zaś przedstawione przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, że utrzymuje się z emerytury w kwocie netto zaledwie 874,04 zł oraz ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, to jest dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego. Zdaniem rozpoznającego wniosek, dochód ten, wynoszący ogółem nieco ponad 1 tysiąc zł netto - zważywszy wysokość obciążających wnioskodawcę koniecznych kosztów utrzymania, do których należy przecież jeszcze doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup niezbędnych środków oraz czystości odzieży - nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności, bez uszczerbku w jego koniecznych potrzebach. Mając na względzie wszystkie przedstawione wyżej okoliczności uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy.