IV SA/Gl 391/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi K.G. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem zł 60/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu;

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. (wydanym pod sygn. akt IV SO/Gl 10/14) referendarz sądowy uwzględnił wniosek A.D. o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu do reprezentowania w niniejszej sprawie. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła skarżącej adwokata K.G. Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Sąd oddalił skargę, z kolei postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. przyznał wspomnianej pełnomocnik kwotę 295,00 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu (w postępowaniu sądowym pierwszej instancji). W dniu 20 lutego 2015 r. adwokat K.G. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 18 grudnia 2014 r. zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016 r. (sygn. akt I OSK 1255/15) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił rzeczoną skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu (karta nr 76 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem nikt się nie stawił. Następnie, pismem datowanym na 10 lutego 2017 r. adwokat K.G. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oświadczając, iż pomoc ta nie została opłacona w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, że kwestia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez wnioskującą w postępowaniu sądowym pierwszej instancji została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 12 stycznia 2015 r. Przedmiotem niniejszego postanowienia są zatem jedynie koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez wyżej wymienioną w dalszym toku niniejszej sprawy. Koszty te sprowadzają się do kwoty 147,60 zł, należnej pełnomocnikowi strony zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) wspomnianego rozporządzenia jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego, w kwocie 120 zł, którą podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł; Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Należy w tym miejscu podnieść, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało zainicjowane w dniu 10 marca 2014 r., z kolei zakończenie postępowania pierwszoinstancyjnego (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd) nastąpiło 18 grudnia 2014 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r., a w rezultacie, podejmując niniejsze rozstrzygnięcie zastosowano przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.