IV SA/Gl 303/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącej radcę prawnego z urzędu;

W treści pisma procesowego datowanego na 22 grudnia 2016 r. J. G. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego przez tutejszy Sąd w dniu 8 listopada 2016 r. Następnie, w dniu 24 stycznia 2017 r. skarżąca nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie określiła, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczyła, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 59 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych i utrzymuje się z renty rodzinnej, w kwocie 1.304 zł ponosząc koszty między innymi z tytułu czynszu (380 zł), opłat za tzw. media (100 zł), wydatki na leki (200 zł) oraz na wyżywienie (około 500 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi J.G. jest decyzja administracyjna wydana w sprawie dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawczyni jest więc w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h) p.p.s.a., a w konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń strony wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają, że utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego, w kwocie nieco ponad 1.300 zł (vide: potwierdzenia wypłaty świadczenia, które dotyczą wprawdzie miesięcy od września do listopada 2015 r., jednak brak jest okoliczności mogących wskazywać, aby kwota ta miała ulec w międzyczasie istotnemu podwyższeniu). Uwzględniwszy zatem obciążające wnioskującą koszty utrzymania, jak również zważywszy fakt, iż jest osobą w podeszłym wieku (85 lat), niepełnosprawną w stopniu znacznym z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (patrz: orzeczenie o niepełnosprawności z dnia [...] ) należało przyjąć, że pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru przekracza jej możliwości płatnicze. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.