IV SA/Gl 253/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik, po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z dnia 6 lutego 2017 r. M.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów W piśmie procesowym z dnia 17 lutego 2017 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.