IV SA/Gl 1022/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji w sprawie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a sprostować z urzędu wyrok z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 1022/13 w zakresie podstawy prawnej wyroku w ten sposób, że w uzasadnieniu wyroku w miejsce " art. 151 p.p.s.a" wpisać " art. 145 ust. 1 a) i c) p.p.s.a".

Wyrokiem z 22 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt IV SA/Gl 1022/13 uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K[...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania T.W. od decyzji w sprawie usług opiekuńczych. Jak wynika zarówno z sentencji jak i treści uzasadnienia Sąd skargę uwzględnił. Podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia stanowił zatem w rozpatrywanej sprawie art. 145 § 1 lit. "a" i "c" ustawy -. z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.), a nie jak błędnie wskazano art. 151 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.- dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że umieszczenie w uzasadnieniu wyroku błędnej podstawy prawnej jego wydania, gdy zarówno z sentencji wyroku jak i jego uzasadnienia wynika, że skargę uwzględniono, a nadto w uzasadnieniu wyroku wskazano powody rozstrzygnięcia stanowi oczywistą omyłkę. Prawidłowe wskazanie podstawy prawnej wyroku nie nasuwa wątpliwości. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.