III SO/Wr 7/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.R. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta Świdnicy w przedmiocie nieprzekazania sądowi skargi postanawia: oddalić wniosek.

Wnioskiem z dnia 25 maja 2023 r. M. R. (dalej: skarżący) wystąpił o wymierzenie Prezydentowi Miasta Świdnica grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym datowanej na dzień 29 sierpnia 2022 r. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wyjaśnił, że ww. skargę złożył w organie w dniu 29 sierpnia 2022 r., natomiast nie została ona przekazana do Sądu celem rozpatrzenia. W ocenie skarżącego uzasadnia to wniosek o wymierzenie organowi grzywny w pełnej wysokości przewidzianej prawem. Na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, strona uzupełniła braki fiskalne wniosku. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenia oraz dopuszczenie załączonych dokumentów w celu przeprowadzenia z nich dowodu celem wykazania terminowego przekazania skargi. W uzasadnieniu wskazał natomiast, że wniosek jest całkowicie bezzasadny, ponieważ skarga złożona w dniu 29 sierpnia 2022 r. została przekazana Sądowi w dniu 27 września 2022 r. (data nadania przesyłki poleconej: 22 września 2022 r.) wraz z odpowiedzią oraz kompletnymi aktami sprawy. Sądowi z urzędu wiadome jest ponadto, że skarga, której dotyczy przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny, została wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią przekazana Sądowi w dniu 27 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny należało oddalić. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podnieść należy, że postępowanie sądowe o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków, wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., wszczęte na wniosek skarżącego na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania Sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. W postępowaniu tym Sąd nie dokonuje zatem kontroli działalności administracji publicznej oraz nie rozstrzyga o zasadności skargi. Termin, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem instrukcyjnym. Zatem samo jego uchybienie nie pociąga za sobą negatywnych skutków dla organu administracji publicznej, którego działalność zaskarżono. Wymierzenie zaś grzywny za niedochowanie przez organ administracji wymogów wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a., jest jedynie środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ administracji ciążącego na nim obowiązku procesowego. W doktrynie podkreśla się, że wskazany środek stanowi gwarancję procesową nadania biegu sprawie. Ma on skutecznie przeciwdziałać "przetrzymywaniu" skarg przez administrację (J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, str. 108). Zawarte w powołanym przepisie art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 p.p.s.a., w terminie przewidzianym w tym przepisie. Oznacza to, że sąd może, ale nie musi wymierzać grzywny w razie uchybienia przez organ terminowi określonemu w art. 54 § 2 ww. ustawy. Wymierzenie grzywny jest bowiem elementem władzy dyskrecjonalnej sądu, co oznacza, że w sytuacji, gdy skarga nie została przekazana przez organ w określonym w przepisie terminie, sąd ma wybór pomiędzy wymierzeniem grzywny (i określeniem jej wysokości) a odstąpieniem od jej wymierzenia. Zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna bowiem wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wymierzenia organowi administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarga na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym wpłynęła do organu w dniu 29 sierpnia 2022 r., zatem trzydziestodniowy termin do jej przekazania wraz z odpowiedzią i aktami Sądowi upływał w dniu 28 września 2021 r. Natomiast organ administracji przekazał Sądowi skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w dniu 27 września 2021 r. (data wpływu do Sądu). Potwierdzają to nie tylko przekazane przy odpowiedzi organu na wniosek dokumentu w postaci potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej powyższe dokumenty, lecz fakt ten jest Sądowi znany także z urzędu. Skarga ta została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SAB/Wr 1320/22 z datą wpływu 27 września 2021 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że podstawowy cel, jakim jest przekazanie akt do Sądu, został zrealizowany i to w ustawowo zakreślonym terminie instrukcyjnym. Z powyższego wynika zatem, że wymierzenie organowi administracji grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie okazało się uzasadnione. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.