III SAB/Po 18/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. N. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych.

Pismem z 11 czerwca 2022 r. L. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, II Oddział w Poznaniu w sprawie wykonania prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21. Skarżący zwrócił się do Sądu o zobowiązanie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, II Oddział w Poznaniu (dalej także jako organ) do: 1. wykonania ww. prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21; 2. zwrotu, skarżącemu, wskazanych w skardze kwot, wraz z ustawowymi odsetkami; 3. zwolnienie od zajęcia konta bankowego skarżącego, wskazanego w skardze. Uzasadniając skargę napisał, że ww. prawomocnym wyrokiem z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21 WSA w Poznaniu uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 19 kwietnia 2021 r. znak sprawy: [...] jak i postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu z dnia 05 marca 2021 r. nr [...] Skarżący zarzucił, że ZUS, mimo prawomocnego wyroku i czerech ponagleń, nie zwrócił zabranych z konta środków pieniężnych w łącznej wysokości 21 851,53 zł oraz nie zwolnił zajętego konta bankowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi; zaznaczył, że w dniu 20 czerwca 2022 r. zostało wydane kolejne postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego (nr [...], k. 1-12 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sądowi wiadomo z urzędu, że wskazanym w skardze prawomocnym wyrokiem z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu sprawy ze skargi L. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 19 kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego – uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora ZUS II Oddział w Poznaniu z 05 marca 2021 r. Uzasadniając ww. wyrok Sąd zaznaczył, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania WSA w Poznaniu w dniu 24 lutego 2021 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Po 884/20. Sąd uznał, że organy nie zrealizowały czynności nakazanych w prawomocnym wyroku z 24 lutego 2021 r., III SA/Po 884/20 i nadał nie dokonały kompleksowej analizy instytucji przedawnienia. Sąd, uzasadniając wskazany w skardze prawomocny wyrok 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21, nakazał organowi, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu przedstawił analizę w odniesieniu do każdej z zaległości składkowych ze wskazaniem mających zastosowanie względem niej przepisów oraz dokonanych czynności egzekucyjnych. Wszystkie ustalenia organu winny być przedstawione w postanowieniu i mieć potwierdzenie w aktach administracyjnych. L. N., powołując się na wyżej opisany wyrok i jego uzasadnienie, zarzucił bezczynność Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Poznaniu polegającą zdaniem skarżącego na tym, że ZUS nie zwrócił wyegzekwowanych kwot ("zabranych z konta środków pieniężnych"), mimo prawomocnego wyroku z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21. Stwierdzić jednak należy, że w uzasadnieniu ww. prawomocnego wyroku z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21, tak jak w uzasadnieniu wydanego wcześniej w sprawie prawomocnego wyroku z 24 lutego 2021 r., III SA/Po 884/20, taki obowiązek nie został nałożony na ZUS. Sąd wyraźnie zobowiązał ZUS do dokonania kompleksowej analizy instytucji przedawnienia oraz udokumentowania wszystkich ustaleń w aktach administracyjnych. W żadnym miejscu uzasadnień obu wyroków wydanych w sprawie Sąd nie zobowiązał ZUS do zwrotu środków na rzecz skarżącego. Wywody skargi, precyzyjne i jednoznaczne, nie mają żadnego odniesienia do treści sentencji jak i uzasadnienia prawomocnego wyroku z 01 lutego 2022 r., III SA/Po 969/21, tak jak wydanego wcześniej w sprawie prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z 24 lutego 2021 r., III SA/Po 884/20. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skardze stawiany jest wymóg określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wykazanie interesu prawnego warunkuje nadanie sprawie biegu. Sąd stwierdza, że nie można mówić o istnieniu interesu prawnego we wniesieniu skargi na bezczynność organu w wykonaniu prawomocnego wyroku, w kwestiach co do wykonania których organ bezspornie nie został zobowiązany. Powstanie stanu bezczynności jest uwarunkowane brakiem działania organu , do którego w zakresie sprawy administracyjnej III SA/Po 969/21 organ nie był zobowiązany. Organ nie mógł więc sprawy "nie załatwić" , ponieważ nie zaistniał stan "nie działania " organu. Strona nie ma więc interesu prawnego w żądaniu od sądu kontroli aktu organu w celu usunięcia stanu bezczynności. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji.