III SO/Wr 1/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. P. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: oddalić wniosek.

Pismem z dnia 24 lutego 2026 r. K. P. (dalej: wnioskodawca, strona skarżąca) wniósł o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej jako organ) grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) za nieprzekazanie Sądowi skargi. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że do dnia wniesienia przedmiotowego wniosku organ nie przekazał akt sprawy do Sądu. Dodatkowo wnioskodawca wskazał, że zwłoka organu w przekazaniu akt ma charakter uporczywy i bezpośrednio uderza w jego prawo do sprawnego rozpatrzenia sprawy oraz w stabilność jego życia rodzinnego w Polsce. Argumentację tę strona powiązała z faktem przeprowadzenia w jej miejscu zamieszkania w dniu 23 lutego 2026 r. wywiadu środowiskowego przez Straż Graniczną, co w jego ocenie czyniło wymierzenie grzywny koniecznym. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Organ wyjaśnił, że skarga wpłynęła do niego w dniu 20 stycznia 2026 r., odpowiedź na nią odesłano 23 lutego 2026 r., natomiast akta sprawy przekazano do tut. Sądu w dniu 24 lutego 2026 r. Organ usprawiedliwił nieterminowe przekazanie skargi zaburzeniem obiegu wewnętrznego dokumentacji, które wynikało z nadmiernego obciążenia organu ilością wpływających pism i związaną z nią jednostkową komplikacją w obiegu dokumentów w sprawie, która spowodowana jest niewystarczającymi zasobami kadrowymi i technicznymi. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skarga z dnia 15 stycznia 2026 r. została wniesiona przez skarżącego bezpośrednio do Sądu (gdzie zarejestrowano ją pod sygn. akt III SAB/Wr 110/26), a następnie przekazana organowi, do którego wpłynęła 20 stycznia 2026 r. Organ przesłał odpowiedź na skargę w dniu 23 lutego 2026 r., po czym w dniu 24 lutego 2026 r. przesłał do tut. Sądu kompletne akta sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się organu do obowiązku nadesłania skargi i akt w ustawowym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że organ otrzymał w dniu 20 stycznia 2026 r. wniesioną przez skarżącego do tut. Sądu, skargę na bezczynność organu w sprawie zezwolenia na pobyt i pracę. Trzydziestodniowy termin do przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi do sądu rozpoczyna swój bieg, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., od dnia otrzymania skargi przez organ. Zatem skarga powinna zostać przekazana do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi nie później niż w dniu 19 lutego 2026 r. (czwartek). Tymczasem skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz akta sprawy przekazano do sądu w dniu 24 lutego 2026 r. (wtorek). Wniosek o wymierzenie grzywny skarżący złożył w dniu 24 lutego 2026 r. a zatem już w tym samym dniu w którym akta administracyjne znalazły się w sądzie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie powinien wymierzać jej automatycznie, lecz brać pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, zaś zakres i forma działania sądu administracyjnego nie powinna wykraczać poza to, co jest konieczne do osiągnięcia celu jakim jest sądowa kontrola wykonywania administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2022 r. sygn.. akt III OZ 314/22). Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale także represyjny i prewencyjny. Orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy. Sąd podejmując takie rozstrzygnięcie bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym między innymi charakter sprawy, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy 4 - dniowe opóźnienie w nadesłaniu przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę należy uznać za pozbawione jakiegokolwiek znaczenia dla szybkości postępowania przed sądem – biorąc pod uwagę, że spośród tych dni opóźnienia dwa przypadały na dni wolne od pracy (21-22 lutego 2026 r.). W ocenie Sądu uchybienie terminu do przekazania akt było nieznaczne i nie uzasadniało przyjęcia, że tego rodzaju drobna nieprawidłowość w działaniu organu powinna spotkać się z represją ze strony Sądu. Zauważyć również należy, że przekazanie przez organ akt sprawy dokonane zostało w ten sam dzień co wystąpienie przez wnioskodawcę o wymierzenie grzywny, a nie dopiero na skutek wniosku o wymierzenie grzywny. Nie miało zatem na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. Ponadto skoro Wojewoda przekazał Sądowi akta w tym samym czasie co skarżący złożył wniosek o wymierzenie grzywny, nie było potrzeby jego dyscyplinowania. Dlatego też Sąd uznał, że nieznaczne uchybienie organu nie dawało podstaw do nałożenia grzywny w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, stwierdzając brak podstaw do wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.