III SO/Kr 4/19

Kraków, dnia 8 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. wniosku J. K. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie skargi na decyzję z dnia 3 czerwca 2013 r. nr [...] wraz z aktami sprawy postanawia: wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 5 000 zł (pięciu tysięcy złotych)

J. K. pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. (data prezentaty organu) złożył wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: P.p.s.a.) czyli za nieprzekazanie sądowi w terminie trzydziestu dni skargi na decyzję SKO z dnia 3 czerwca 2013 r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia 26 czerwca 2012 r. orzekającą o cofnięciu J. K. uprawnień do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu wniosku J. K. wskazał, że w dniu 11 listopada 2013 r. złożył za pośrednictwem SKO skargę na decyzję z dnia 3 czerwca 2013 r. znak: [...]. Przedmiotowa skarga do momentu złożenia wniosku nie została przekazana do Sądu. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że organ w istotnie nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy. W wyniku przeprowadzonego postepowania wewnętrznego ustalono, ze sprawa została przydzielona członkowi pozaetatowemu, który przestał pełnić swoje obowiązki i w konsekwencji pojawiły się trudności związane z uzyskaniem akt. Z akt sprawy prowadzonej pod sygn. III SA/Kr 174/19 wynika, że przedmiotowa skarga wraz z aktami sprawy została przekazana przez organ dnia 14 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu, w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia z dnia 3 czerwca 2013 r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia 26 czerwca 2012 r. orzekającą o cofnięciu J. K. uprawnień do kierowania pojazdami została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 14 lutego 2019 r. wraz z aktami administracyjnymi, a więc z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu, gdyż J. K. wniosła skargę za pośrednictwem SKO w dniu 11 listopada 2013 r. Z powyższego wynika, że organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy po upływie ponad pięciu lat. W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 55 § 1 P.p.s.a. oraz wniosek J. K. stwierdzić należy, iż w sprawie zostały spełnione warunki nałożenia na organ grzywy z uwagi na nieprzekazanie do sądu skargi w terminie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., II GPS 3/09, podniesiono, iż skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż również bez znaczenia jest termin posiedzenia sądu, na którym zostanie rozpoznany wniosek o wymierzenie grzywny. Nie może on przecież zmienić faktu uchybienia albo braku uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. W powoływanej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż grzywna o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a obok funkcji dyscyplinującej, polegającej na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi wraz z odpowiedzią na nią oraz akt sprawy, spełnia również funkcję represyjną za niedopełnienie czynności w przepisanym terminie, oraz funkcję prewencyjną polegająca na zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Wobec powyższego Sąd uznał, że zawarte w wniosku z dnia 6 grudnia 2018 r. żądanie wymierzenia grzywny należało ocenić jako uzasadnione. Ustalając wysokość grzywny na kwotę 5000 zł. Sąd miał na względzie nie tylko wyznaczoną przepisem art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 P.p.s.a. granicę grzywny, ale i czas, jaki upłynął od wniesienia przez skarżącego skargi, datę jej przekazania wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 55 § 1 w związku z i art. 154 § 6 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.