III SAB/Wr 348/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamila Musiał po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: N. Sp. z o.o. w W. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt typu A dla O.R. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 20 maja 2026 r. N. Sp. z o.o. we W. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt typu A dla O. R. Skarga zawierała braki formalne. Pismem z dnia 25 czerwca 2026 r. (k-14) wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wskazania numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu doręczono w dniu 29 czerwca 2026 r. (k-22). Pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków skargi. W dniu 2 lipca 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 24 czerwca 2026 r. w przedmiocie cofnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. Wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Zgodnie z art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., o sygn. akt III OPS 2/25 podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, a także do wskazania nr KRS strony skarżącej. Wezwanie doręczono skutecznie w dniu 29 czerwca 2026 r., a zatem termin na uzupełnienie braków upływał z końcem dnia 6 lipca 2026 r. Mimo prawidłowego wezwania, do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik skarżącej nie uczynił zadość wezwaniu Sądu w zakresie rzeczonych braków skargi. Należy zatem stwierdzić, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro pełnomocnik strony, mimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi, to skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Odnosząc się do cofnięcia skargi wskazać należy, że oświadczenie pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi nie mogło odnieść skutku oczekiwanego. Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Niemniej jednak merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania jest dopuszczalne, tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, czyli nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. W doktrynie przyjmuje się, że następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi, a także skuteczność wniesienia skargi. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca, a nie umarza postępowanie (zob. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 161).