III SAB/Wa 97/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Czarkowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w sprawie wniosku o przesłanie skanów zajęć egzekucyjnych postanawia: odrzucić skargę.

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. (dalej jako: "Organ" lub "Naczelnik") prowadzi wobec O. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "Strona" lub "Spółka") kilka postępowań egzekucyjnych, na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług, podatku dochodowego od osób prawnych oraz należności z tytułu odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Pismem z dnia 30 listopada 2023 r. Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość organu w załatwieniu sprawy. W uzasadnieniu skargi wskazała, że 21 listopada 2023 r. zwróciła się do Organu o przesłanie elektronicznie zajęć egzekucyjnych z bieżącego roku. Do chwili obecnej Strona nie otrzymała żadnej informacji. W jej ocenie jest to sprzeczne z art. 35 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wniósł o odrzucenie skargi, lub- ewentualnie- o oddalenie skargi. Uzasadniając swoje stanowisko Organ wskazał, że skarga została wniesiona bez skierowania ponaglenia do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 § 2 art. 3 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, tj. w sprawach gdy właściwy organ ma wydać decyzje, postanowienie, o jakim mowa w pkt 2 i 3, jak też wydać akt, czy dokonać czynności o których mowa w pkt 4. Jak stanowi natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Przepis powyższy należy odczytywać mając na uwadze treść art. 52 p.p.s.a., w myśl którego przed wniesieniem do Sądu skargi skarżący ma obowiązek wyczerpać środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym przed organem, jeżeli służyły one stronie w tym postępowaniu. W kontekście rozpoznawanej sprawy należy mieć na uwadze w szczególności art. 52 § 2 p.p.s.a., w myśl którego przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych jednolicie i niezmiennie wskazuje, że art. 53 § 2b p.p.s.a. należy interpretować w ten sposób, że ponaglenie jest wymagane wtedy, gdy sprawa, której dotyczy skarga na bezczynność lub przewlekłość, prowadzona jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2023 poz. 775 ze zm., dalej "K.p.a.") lub przy ich zastosowaniu. W myśl art. 37 § 3 pkt 1) K.p.a. ponaglenie wnosi do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Tymczasem z akt sprawy, w szczególności z odpowiedzi na skargę, nie wynika, aby Skarżąca w toku postępowania administracyjnego złożył stosowne ponaglenie. Mając zatem na uwadze, że ponaglenia nie wniesiono, w związku z czym skarga była niedopuszczalna, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.