I SAB/Gd 8/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na przewlekłość Prezydenta Miasta Gdańska w przedmiocie prowadzonego postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

J. K. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Gdańska, wskutek braku przekazania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej "SKO w Gdańsku") zażalenia Skarżącej na postanowienie Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 6 grudnia 2022 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. W odpowiedzi z dnia 20 października 2023 r. Prezydent Miasta Gdańska wskazał, że nie dotrzymał terminu przekazania powyższego zażalenia. Wyrażając ubolewanie zaistniałym zdarzeniem, organ wskazał, że obowiązek przekazania zażalenia do SKO w Gdańsku został dopełniony w dniu 19 października 2023 r., zaś odpowiedź na skargę przekazana Skarżącej pismem z dnia 20 października 2023 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2023 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przez złożenie dowodu wniesienia do skarżonego organu (Prezydenta Miasta Gdańska – GZDiZ) ponaglenia na nieprzekazanie zażalenia w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Skarżącej w dniu 22 grudnia 2023 r. W piśmie z dnia 22 grudnia 2023 r. Skarżąca wskazała, że ponaglenie/zapytanie do GZDiZ wysłała listem zwykłym. Zarówno na złożone zażalenie, jak i na pismo z ponagleniem do dnia 20 października 2023 r. nie otrzymała odpowiedzi. Mając powyższe na uwadze, Skarżąca wniosła o stwierdzenie przewlekłości postępowania administracyjnego. Dowodu wniesienia ponaglenia Skarżąca nie złożyła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że treść skargi z dnia 16 sierpnia 2023r., w tym sprecyzowanie podmiotu, którego przewlekłość postępowania była jej przedmiotem, Sąd ustalił przy uwzględnieniu pisma SKO w Gdańsku, które w odpowiedzi na przekazaną mu pierwotnie skargę stwierdziło, że nie wpłynęło doń zażalenie Skarżącej, przed organem nie toczy się żadne postępowanie administracyjne, którego stroną byłaby Skarżąca, a w sprawie nie wniesiono także ponaglenia. Tym samym, Sąd uznał, że przewlekłość postępowania dotyczy braku przekazania przez Prezydenta Miasta Gdańska zażalenia Skarżącej do SKO w Gdańsku. Podkreślić należy, że choć strona skarżąca jest dysponentem skargi, która inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, to obowiązkiem Sądu jest prawidłowe oznaczenie jej przedmiotu, co Sąd czyni mając na uwadze obowiązujące przepisy oraz biorąc pod uwagę interes strony skarżącej. Sąd ma bowiem obowiązek podejmować działania, które umożliwią merytoryczną kontrolę sprawy, której skarga dotyczy (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 29 września 2023 r. sygn. akt II SAB/Po 107/23, publ. CBOSA). Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Jak wyżej wyjaśniono skarga z dnia 16 sierpnia 2023 r. jest skargą na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta Gdańska. W art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. ustawodawca ukonstytuował obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia, które przysługują w toku postępowania administracyjnego przed organem właściwym w sprawie. Tylko wyczerpanie tych środków zaskarżenia może otworzyć stronie drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Innymi słowy, niedopuszczalne jest wniesienie skargi, jeżeli strona nie skorzystała ze wszystkich przysługujących jej możliwości. Wspomnianymi środkami zaskarżenia są odwołanie, zażalenie, czy też ponaglenie. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Powołany przepis jest konsekwencją przywołanej powyżej zasady obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, o której mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. To z kolei oznacza, że najpierw musi zostać wniesione ponaglenie, aby następnie można było wnieść skargę na przewlekłość. W niniejszej sprawie Skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi na przewlekłość złożyła ponaglenie. Takiego pisma procesowego nie odnotowano w aktach sprawy, a Skarżąca, uprzednio wezwana, nie wykazała, jakoby takie pismo wnosiła. Przy czym nie są wystarczające w tym zakresie niepoparte żadnym dowodem wyjaśnienia Skarżącej, iż ponaglenie nadała listem zwykłym. Zaistniała więc sytuacja, w której nie wyczerpano środków zaskarżenia, a więc nie spełniono obowiązku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Jeżeli skargi na przewlekłość nie poprzedziło ponaglenie, skargę należy uznać za niedopuszczalną (zob. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2020 r. sygn. akt II OSK 189/20, LEX nr 3242325). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.