III SAB/Wa 72/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Baran po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.P. na bezczynność Prezydenta W. w zakresie rozpoznania wniosku o zwrot opłaty skarbowej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 14 listopada 2025 r. I.P. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Prezydenta W. (dalej również jako: "Organ I instancji") w zakresie rozpoznania wniosku o zwrot opłaty skarbowej. W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, iż nie otrzymał od Prezydenta W. odpowiedzi na złożony w dniu 12 września 2025 r. wniosek o zwrot opłaty skarbowej w związku z prowadzonym postępowaniem administracyjnym. Skarżący zaznaczył, że nie otrzymał też żadnej informacji o stanie sprawy ani decyzji w przedmiotowej kwestii. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu Prezydent W. wskazał, że Skarżący złożył wniosek o zwrot opłaty skarbowej w wysokości 440 zł uiszczonej w sprawie wniosku o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ wyjaśnił, że pismem z 29 października 2025 r. zwrócił się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. o przekazanie informacji i dokumentów potwierdzających zasadność zwrotu opłaty skarbowej, a więc niezbędnych do zakończenia postępowania. 19 listopada 2025 r. Prezydent W. wydał postanowienie o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy do 17 stycznia 2026 r., o którym poinformował Skarżącego. Organ podkreślił, że Skarżący nie złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. ponaglenia na niezakończenie w terminie postępowania w sprawie wniosku o zwrot opłaty skarbowej. Ponaglenie takie nie wpłynęło również do Organu I instancji. Z tego względu, w ocenie Organu I instancji, należy uznać, że Skarżący nie wyczerpał wszystkich środków zaskarżenia, wobec czego skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Zgodnie z powyższym, należy uznać, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Jak wynika z akt administracyjnych oraz z odpowiedzi na skargę złożonej przez Prezydenta W. Strona przed wniesieniem niniejszej skargi nie wniosła ponaglenia, a zatem nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.