Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

III SAB/Po 23/25

Postanowienie WSA w Poznaniu z 23 grudnia 2025 r., III SAB/Po 23/25 – uprawnienia do kierowania pojazdami

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
23 grudnia 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia 14 listopada 2025 r. M. B. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie cofnięcia uprawnień do prowadzenia pojazdów. Podniósł, że organ celowo działał opieszale, dopuszczając się rażącego naruszenia prawa (przestępstwo przekroczenia uprawnień). Wskazywał też, że 11 czerwca 2024 r. złożył ponaglenie. W konkluzji skargi wniósł o: (a) stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania z rażącym naruszeniem prawa, (b) nakazanie organowi wydania decyzji merytorycznej i odnoszącej się do faktów oraz (c) nałożenie na organ grzywny i przyznania skarżącemu odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz .U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W tym miejscu należy wskazać na uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, którą Naczelny Sąd Administracyjny usunął wątpliwości interpretacyjne dotyczące dopuszczalności skargi na przewlekłość organu w sytuacji, gdy postępowanie, w chwili wniesienia skargi, zostało zakończone. NSA jednoznacznie bowiem stwierdził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Istota skargi na przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ administracji publicznej polega bowiem na niejako przymuszeniu organu do jej merytorycznego załatwienia w terminach wynikających z przepisów prawa, poprzez wydanie stosownego orzeczenia sądowego. A zatem, po wydaniu decyzji kończącej postępowanie w danej instancji, tego typu skarga nie może odnieść takiego skutku, który już się ziścił. Wobec powyższego, skoro stan bezczynności lub przewlekłości kończy się wraz z załatwieniem sprawy przez organ, to oczywiste jest, że skarga nie może dotyczyć przedmiotu, który nie istnieje już w chwili jej wniesienia. Kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania, stan rzeczy musi być w dacie skargi aktualny, a nie historyczny (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. akt II SAB/Lu 15/24). Taka właśnie sytuacja występuje w sprawie skarżącego, ponieważ postępowanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które skarżący zidentyfikował numerem sprawy (SKO.KM.4030.52.2024), a dodatkowo datą ponaglenia (11 czerwca 2024 r.), zostało zakończone wydaniem decyzji w dniu 28 czerwca 2024 r. (k. 16 akt SKO). Decyzja ta została zresztą zaskarżona przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który uchylił ją wyrokiem z dnia 29 stycznia 2025 r. sygn. akt III SA/Po 477/24. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego kolegium, decyzją z 11 czerwca 2025 r. uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] i przekazało mu sprawę do ponownego rozpoznania. Oznacza to, że sprawa, której dotyczy obecnie wniesiona skarga została zakończona jeszcze przed wniesieniem skargi na przewlekłe jej prowadzenie. W konsekwencji, skargę należało odrzucić na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
15 grudnia 2025
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Zbigniew Kruszewski /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny