III SAB/Lu 41/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego – w zakresie zażalenia skarżącego na zarządzenie z dnia 16 października 2024 r. o pozostawieniu pisma skarżącego z dnia 23 sierpnia 2024 r. bez rozpoznania postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił jako niedopuszczalną skargę D. O. (dalej: "skarżący") na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia o pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2024 r. starszy referendarz sądowy stwierdził, że orzeczenie z dnia 13 września 2023 r. jest prawomocne od dnia 7 listopada 2023 r. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2024 r. skarżący złożył wiele wniosków. W związku z tym wezwano skarżącego do sprecyzowania treści wniosków zawartych w piśmie z dnia 23 sierpnia 2024 r., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 20 września 2024 r. Natomiast w dniu 27 września 2024 r. skarżący wniósł m.in. o poinformowanie go rzeczywistym zakresie i sposobie sprecyzowania wniosku zawartego w piśmie z dnia 23 sierpnia 2024 r. Zarządzeniem z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt III SAB/Lu 41/23 pozostawiono pismo skarżącego z dnia 23 sierpnia 2024 r. bez rozpoznania. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 13 listopada 2024 r. W dniu 20 listopada 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 16 października 2024 r. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie jednego egzemplarza odpisu zażalenia z dnia 20 listopada 2024 r. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zakreślonym terminie skarżący złożył kserokopię zażalenia, zawierające nieczytelny podpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w terminie. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Według art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2008 r., II OSK 774/06 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2009 r., II OSK 927/09 i z 23 czerwca 2008 r., I OZ 407/08). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Nadesłana przez skarżącego kserokopia zażalenia z dnia 20 listopada 2024 r., nie mogła jednak być potraktowana jako odpis w rozumieniu art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a., ponieważ zawiera kopię nieczytelnego podpisu i nie wiadomo w zasadzie od kogo pochodzi. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że skarżący nie uzupełnił braków zażalenia, a zatem zażalenie podlegało odrzuceniu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.