III SAB/Lu 20/23

Sygn. [...] III SAB/Lu 20/23 P O S T A N O W I E N I E Dnia 13 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 13 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Rady Miasta T. L. w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta T. L. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 czerwca 2023 r. skarżący K. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miasta T. L. wskazując, że jej przedmiotem jest nierozpatrzenie wniesionej przez niego w dniu 28 maja 2023 r. do Rady Miasta T. L. skargi na Burmistrza Miasta T. L.. Skarga dotyczyła wydania zgody na uciążliwe imprezy w parku miejskim i na parkingu przy T. , które odbyły się w dniach 30 kwietnia 2023 r., 2 maja 2023 r. (3 maja 2023 r. skończyło się na głośnych próbach z powodu opadów deszczu), gdzie organizatorzy imprez ponownie nie stosowali się do dopuszczalnego poziomu natężenia hałasu w środowisku, a także bezczynności w sprawie uciążliwego hałasu dobiegającego z muszli koncertowej podczas korzystania z tego obiektu. Skarżący podniósł, że po złożeniu skargi otrzymał od Burmistrza Miasta T. L. pismo z dnia 1 czerwca 2023 r. informujące o pozostawieniu skargi z dnia 28 maja 2023 r. bez rozpoznania, gdyż rzekomo zawiera treści zniesławiające. W ocenie skarżącego w niniejszej sprawie zaistniało przekroczenie uprawnień przez Burmistrza Miasta T. L., gdyż to Burmistrz a nie Rada Miasta zadecydował, że skarga nie zostanie rozpoznana, a zatem zaistniało przekroczenie uprawnień przez urzędnika państwowego, co jest czynem zabronionym w kodeksie karnym. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta T. L. wniosła o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że przedmiotowa skarga została pozostawiona bez rozpoznania, gdyż zawiera treści zniesławiające określone osoby fizyczne i instytucje. W ocenie organu rozpowszechnianie tego typu informacji naraża osoby to czyniące na odpowiedzialność karną z art. 212 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, z późn. zm.). Organ wyjaśnił jednocześnie, że w odpowiedzi na skargę z dnia 28 maja 2023 r., pismem z dnia 1 czerwca 2023 r. poinformowano skarżącego, że przedmiotowa skarga zostaje pozostawiona bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Podstawowym warunkiem skutecznego wniesienia skargi skierowanej do sądu administracyjnego, aby mogła zostać ona merytorycznie rozpoznana, jest wniesienie jej w sprawie, która należy do jego właściwości rzeczowej. Zgodnie bowiem z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w przepisie art. 3 § 2 p.p.s.a. i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Wymaga zatem zwrócenia uwagi, iż z powyższych uregulowań wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza przede wszystkim katalog skarg na działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Katalog ten rozszerzają dodatkowo przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w powołanym przepisie. Według zaś art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Odnosząc przytoczone regulacje do okoliczności niniejszej sprawy i podstaw wniesionej skargi stwierdzić należy, że zgodnie z jej treścią, przedmiotem zaskarżenia stała się według skarżącego bezczynność Rady Miasta T. L. z powodu nierozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta T. L.. Skarga na Burmistrza Miasta T. L. dotyczyła natomiast wydania zgody na uciążliwe imprezy w parku miejskim i na parkingu przy T. , które odbyły się w dniach 30 kwietnia 2023 r., 2 maja 2023 r. (3 maja 2023 r. skończyło się na głośnych próbach z powodu opadów deszczu), gdzie organizatorzy imprez ponownie nie stosowali się do dopuszczalnego poziomu natężenia hałasu w środowisku, a także bezczynności w sprawie uciążliwego hałasu dobiegającego z muszli koncertowej podczas korzystania z tego obiektu położonego w niedalekiej odległości (110 m) od nieruchomości skarżącego. Wniesiona skarga dotyczy zatem bezczynności organu w zakresie rozpoznania skargi złożonej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm. – dalej jako "k.p.a."). Według przepisu art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi – wnoszonej w tym trybie – może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zaakcentować przy tym należy, że skarga, o której mowa w art. 227 k.p.a., jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Oznacza to w konsekwencji, że działanie administracji publicznej w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII k.p.a. – nie podlega też kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Możliwość zaskarżenia działań podjętych w ramach takiego postępowania nie została także przewidziana w żadnej innej ustawie szczególnej. Tym samym, ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. i sposób załatwienia skargi wniesionej w tym trybie, w ogóle nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Reasumując stwierdzić należało, że skarga na bezczynność organu z powodu nierozpatrzenia skargi na Burmistrza Miasta T. L. nie należy do kategorii spraw, które podlegają kontroli sądów administracyjnych i jako niedopuszczalna z tej przyczyny podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był odrzucić skargę, która została wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, dlatego sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.