III SAB/Lu 2/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Anna Strzelec Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. O. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zwrotu kosztów podróży postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 marca 2022 r. D. O. wniósł do Sądu Okręgowego w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie zwrotu kosztów podróży. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt VIII U 565/22, Sąd Okręgowy w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uznał się niewłaściwym i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie według właściwości. Postanowieniem z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III AUz 135/22, Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. 2023 r., poz. 259 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, ponieważ nie wniósł do organu ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Dopiero w zażaleniu z dnia 19 września 2022 r. (k. 44 akt. adm.) na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 czerwca 2022 r., sygn. akt VIII U 565/22, skarżący wskazał, że jako ponaglenie należy potraktować jego pismo z dnia 24 maja 2021 r. Z akt sprawy wynika natomiast, że pismo z dnia 24 maja 2021 r. stanowi w istocie wniosek o zwrot kosztów podróży, inicjujący postępowanie w tym przedmiocie. Nie może być zatem uznane za ponaglenie. Niewyczerpanie przysługujących środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi powoduje, że skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15). Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.