III SAB/Łd 12/18

Dnia 19 kwietnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.W. na przewlekłe prowadzenie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. postępowania w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. D.Cz.

A.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego. Skargę zarejestrowano pod sygn. III SA/Łd 1158/17. Na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wyłączenie sprawy na przewlekłe prowadzenie postępowania do odrębnego rozpoznania i Sąd postanowieniem wyłączył skargę na przewlekłość. Sprawę zarejestrowano pod sygn. III SAB/Łd 12/18. Zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wykazanie, że wyczerpała tryb, o którym stanowi art. 37 § 1 k.p.a (Dz.U. z 2017 r. poz 1257 t.j. ze zm.) przez złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia tj. Komendanta Głównego Policji w Ł. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 22 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie art. 53 § 2b p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z tym przepisem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie ponaglenia. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3). W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono skarżącej w dniu 22 marca 2018, zatem 7-dniowy termin rozpoczął swój bieg w dniu 23 marca 2018 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 29 marca 2018 r. Skarżąca nie wykonała nałożonego na nią obowiązku, a z akt sprawy wynika, że skarżąca nie kierowała do Komendanta Głównego Policji, ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., co oznacza, że nie wyczerpała przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 37 § 3 k.p.a.). Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącej w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. D.Cz.