III SAB/Kr 47/22

Dania 10 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia odrzucić skargę.

Skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 27.04.2022 r. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Powiatowego Policji. Zarzucany brak aktywności organu administracji polegać miał na zaniechaniu rozpoznania sprawy dotyczącej wypłaty skarżącemu wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. W odpowiedzi na skargę organ administracji podał, że wnioskiem z dnia 13 listopada 2018 r. skarżący wystąpił o ponowne ustalenie wysokości należnego mu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy. Decyzją nr [...] z dnia 11 stycznia 2019 r. odmówiono skarżącemu wypłaty wyrównania tego ekwiwalentu. W wyniku rozpoznania odwołania Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 5 kwietnia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia 11 stycznia 2019 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 23 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 447/19 uchylił decyzję z dnia 5 kwietnia 2019 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. akt III OSK 2203/21 oddalił skargę kasacyjną organu. Komendant Powiatowy Policji podkreślił, że w dniu 7 października 2021 r. do Komendy Powiatowej Policji wpłynęły akta postępowania. W efekcie ponownego rozpatrzenia sprawy, Komendant Powiatowy Policji decyzją z dnia 19 października 2021 r. nr [...] odmówił skarżącemu wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe. Odwołanie skarżącego od powyższej decyzji zostało przesłane do Komendanta Wojewódzkiego Policji, który decyzją z dnia 8 grudnia 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W ocenianej sprawie należy zauważyć, że skarga K. J. zarzucająca Komendantowi Powiatowemu Policji bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop, została wniesiona do sądu w dniu 27 kwietnia 2022 r. Z akt tej sprawy wynika zarazem, że Komendant Powiatowy Policji wydał w dniu 19 października 2021 r. (tj. przed wniesieniem ocenianej obecnie skargi) decyzję nr [...], którą załatwił sprawę skarżącego dotyczącą wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy. Nadto, Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 8 grudnia 2021 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania od wskazanej wyżej decyzji Komendanta Powiatowego Policji - wydał w dniu 19 października 2021 r. ostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję w tej sprawie. Stwierdzić więc należało, że przedmiotowa skarga na bezczynność i przewlekłość wniesiona została już po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego. Zwrócić należy przy tym uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329; dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu tej uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. Tożsamy pogląd zaprezentował NSA w uchwale z dnia 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/22, która dotyczyła skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji wniesionej po ostatecznym jego zakończeniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że aktualnie oceniana skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1-5a tego przepisu.