III SAB/Kr 44/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 17 marca 2022 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę

K. J., zwany dalej skarżącym, w dniu 5 maja 2022 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłość Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 17 marca 2022 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że w dniu 17 marca 2022 r. skarżący złożył drogą elektroniczną wniosek, w którym domagał się wydania zaświadczenia potwierdzającego, że służbę czynną w Policji pełnił w szczególnych warunkach bądź właściwościach, skutkiem czego wystąpiły choroby zawodowe związane tą służbą, mające równocześnie związek ze szczególnymi warunkami bądź właściwościami tej służby, za które przysługuje świadczenie odszkodowawcze. Pismem z dnia 21 marca 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji przekazał wniosek skarżącego do załatwienia zgodnie z właściwością Komendantowi Powiatowemu Policji. Postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji odmówił wydania wnioskowanego przez skarżącego zaświadczenia. W dniu 16 kwietnia 2022 r. skarżący złożył ponaglenie do Komendanta Głównego Policji w związku z bezczynnością Komendanta Wojewódzkiego Policji, a następnie skargę z dnia 19 kwietnia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Twierdzenia organu znajdują potwierdzenie w aktach sprawy (k. 1-50 akt administracyjnych). Mając na uwadze powyższe Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19). W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a." (por. postanowienie NSA z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt III OZ 94/21, CBOSA). Podobnie w uchwale z dnia 7 marca 2022 r.,sygn. II OPS 1/21 Naczelny Sąd Administracyjny (opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych), stwierdził, że: "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Jakkolwiek przywołane uchwały traktują bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć należy, że zaprezentowane w nich poglądy dotyczą także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów czy też do podjęcia określonych czynności. W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została złożona po podjęciu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji, któremu skarżący zarzucał stan bezczynności, czynności o charakterze techniczno-procesowym - przekazaniu pismem z dnia 21 marca 2022 r. (k. 15 akt administracyjnych) wniosku skarżącego, złożonego za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 17 marca 2022 r. do załatwienia zgodnie z właściwością Komendantowi Powiatowemu Policji. Skarżący, zgodnie z obowiązującymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, został o czynności przekazania sprawy poinformowany przy pomocy środków komunikacji elektronicznej (za pomocą platformy ePUAP), jak wynika z rozdzielnika wskazanego pisma. Informacja ta została przez skarżącego odebrana w dniu 23 marca 2022 r. (vide: Urzędowe Poświadczenie Odbioru; k. 16 akt administracyjnych). Wobec tego, skoro Komendant Wojewódzki Policji dopełnił ciążącego na nim procesowego obowiązku przekazania podania do organu właściwego bez zbędnej zwłoki, to skarga zarzucająca mu bezczynność i przewlekłość w niezałatwieniu wniosku skarżącego, wniesiona po dokonaniu czynności przekazania jest niedopuszczalna i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Ponadto, organ właściwy - Komendant Powiatowy Policji - postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. nr [...] załatwił wniosek skarżącego poprzez odmowę wydania wnioskowanego zaświadczenia. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność organu Policji wpłynęła tymczasem do Sądu w dniu 5 maja 2022 r. Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak sentencji postanowienia.