III SAB/Kr 40/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia: odrzucić skargę

W dniu 28 maja 2013 r. wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarga Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z. Ś. wskazał, że na podstawie art. 3 P.p.s.a. wnosi skargę na bezczynność SKO zarzucając naruszenie art. 35 § 3 i art. 36 § 1 i § 2 K.p.a., przez rażące naruszenie terminów załatwienia sprawy. Wniósł o zobowiązanie Kolegium do merytorycznego zakończenia sprawy. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w dniu 11 kwietnia 2013 r. wniósł "za pośrednictwem SKO odwołanie od decyzji tego organu z dnia 15.12.2012 r. nr [...] odmawiającej wydania dokumentacji wspólnoty mieszkaniowej, jako obecnemu zarządcy tej wspólnoty". Zgodnie z treścią pisma z dnia 15.12.2011 r. odwołanie zostało przesłane do SKO. Sprawa do dnia 23.05.2013r. tj. ponad 30 miesięcy nie została rozstrzygnięta. Podniósł także, że w świetle judykatury niewydanie przez SKO decyzji w ciągu miesiąca powoduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, bez konieczności uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a tryb postępowania z art. 37 K.p.a. nie ma zastosowania. Skarga została przekazana przez Sąd do organu zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało powyższą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Sprawa została zarejestrowana do sygnatury akt III SAB/Kr 40/13. Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, ze względu na niewyczerpanie przysługujących Z. Ś. środków zaskarżenia z art. 37 § 1 K.p.a. Ponadto Kolegium wskazało, że w dniu 15 kwietnia 2013 r. do SKO wpłynęła datowana na 11 kwietnia 2013 r. skarga Z. Ś. na postanowienie SKO z dnia 15.12.2011 r. nr [...]. Skargę organ przesłał do WSA w Krakowie, w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej odrzucenie. Kolegium wskazało również, że sytuacja niezałatwienia sprawy skarżącego nigdy nie miała miejsca, zaś sam skarżący nie przedstawił jakichkolwiek dowodów na jej uprawdopodobnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w punktach 1-4a, tego przepisu. Regulacja ta oznacza, że sądy administracyjne orzekają m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe postępowanie w sprawach, w których wydawane są decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie jednak do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zarazem przepis ten w § 2 określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z kolei z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 267) dalej "K.p.a.", w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegia Odwoławcze są organami wyższego stopnia w stosunku jednostek samorządu terytorialnego, a zatem nie ma organów wyższego stopnia względem Samorządowych Kolegiów Odwoławczych (art. 17 pkt 1 K.p.a.). Środkiem zaskarżenia, który służy stronie zamierzającej zarzucić Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy jest, zatem – w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a. – wezwanie tego organu o usunięcie naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 K.p.a. przez wydanie aktu lub podjęcie czynności, co do której organ jest bezczynny lub prowadzi przewlekłe postępowanie. Niedokonanie tej czynności przed wniesieniem skargi oznacza, że skarżący nie wyczerpał służącego mu środka zaskarżenia przez wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa przez rozpatrzenie wniesionego odwołania. Wniesiona bez wyczerpania dostępnych środków zaskarżenia, skarga jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd stwierdza, że datowana na 11 kwietnia 2013 r. skarga Z. Ś. na postanowienie SKO z dnia 15.12.2011 r. nr [...] została przekazana przez organ do WSA w Krakowie bez zwłoki (data wpływu do Sądu 14 maja 2013 r.). Sprawa z tej skargi została zarejestrowana do sygnatury III SA/Kr 532/13.