III SAB/Kr 161/18

Kraków, dnia 8 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie nierozpoznania podania z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia dla potrzeb postępowania emerytalnego postanawia: odrzucić skargę

K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji "w przedmiocie nierozpoznania i nie załatwienia zgodnie z wymaganiami prawnymi ustawy, sprawy o wydanie zaświadczenia z dnia 18 stycznia 2009 r. celem przedłożenia dla potrzeb postępowania i wydania decyzji przez organ zaopatrzeniowy na podstawie art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji". Wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego załatwienia sprawy, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, względnie przewlekłości oraz o zasądzenie kwoty pieniężnej w wysokości uznania Sądu. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o jej oddalenie, zwracając uwagę, że wniosek skarżącego z dnia 18 stycznia 2009 r. został załatwiony wbrew twierdzeniu skargi, postanowieniem z dnia 10 lipca 2009 r. odmawiającym wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w MO i Policji w latach 1988 – 2005 w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury policyjnej. Ponadto Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrywał już bezczynność w zakresie niniejszą skargą wskazanym i wydał w dniu 11 lutego 2014 r. pod sygn. akt III SAB/Kr 75/13 wyrok oddalający skargę K. J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niezałatwienia podania z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia o treści ustalonej przez organ. Sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji polegającą na niezałatwieniu ww. wniosku została jednakże już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 lutego 2014 r. (III SAB/Kr 75/13) oddalającym skargę. Wyrok ten jest prawomocny. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Skoro więc, jak wyżej podano sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji została już rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (III SAB/Kr 75/13), skarga K. J. w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.