III SAB/Kr 121/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 marca 2021 r. sprawy ze skargi J. R., B. R., J. S., K. M., J. K., J. Ć., K. S., A. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie niezałatwienia wniosku o skorygowanie niezgodności i przywrócenie publicznych dróg dojazdowych i możliwości swobodnego korzystania z nich postanawia: odrzucić skargę

J. R., B. R., J. S., K. M., J. K., J. Ć., K. S., A. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie niezałatwienia wniosku o skorygowanie niezgodności i przywrócenie publicznych dróg dojazdowych i możliwości swobodnego korzystania z nich do posiadanych nieruchomości rolnych w miejscowości Z Gmina [...]. Do skargi dołączono pismo z dnia 27 kwietnia 2020 r. zatytułowane "ponaglenie na bezczynność i przewlekłość postepowania Starosty [...]" kierowane do Wojewody za pośrednictwem Starosty. Zarządzeniem z dnia 17 lutego 2021 r. wezwano skarżących do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, że skarga na bezczynność Wojewody została poprzedzona ponagleniem złożonym w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe, wraz z pismem przewodnim z dnia 2 marca 2021 r. (również data stempla pocztowego) skarżący J. R. nadesłał odpis (ksero) ponaglenia z dnia 27 kwietnia 2020 r. do Wojewody na bezczynność Starosty [...] wraz z dowodem nadania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W aktach przedmiotowej sprawy brak było ponaglenia na bezczynność Wojewody, wobec tego wezwano skarżących o wykazanie, że skarga ta została poprzedzona ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego; Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej w skrócie k.p.a.). W odpowiedzi na powyższe, skarżący J. R. przesłał kserokopię ponaglenia z dnia 27 kwietnia 2020 r., skierowanego do Wojewody na bezczynność Starosty [...] (k. 7 i 151 akt sądowych). Powyższe pismo znajduje się jednakże w aktach sprawy i stanowi dowód na to, że skarga na bezczynność Starosty [...] została poprzedzona ponagleniem wniesionym do organu wyższego stopnia - Wojewody. Skarżący nie wykazali jednak nadal, że skarga na bezczynność Wojewody została poprzedzona ponagleniem złożonym w trybie art. 37 k.p.a. Organem właściwym do rozpatrzenia ponaglenia jest bowiem organ wyższego stopnia nad organem pozostającym w zwłoce, niezależnie od tego, czy przepisy przewidują inny organ odwoławczy (por. postanowienie NSA z 21 maja 1999 r., sygn. akr I SAB 118/98, LEX nr 48577). Skoro skarżący zarzucają bezczynność Wojewodzie, to ponaglenie w trybie art. 37 k.p.a. winni wnieść do organu wyższego stopnia. Jeżeli nad organem pozostającym w stanie bezczynności nie ma organu wyższego stopnia, to ponaglenie powinno być wniesione do tego organu i co ważne powinno dotyczyć bezczynności tego organu, a nie innego (a ponadto spełniać wymogi z art. 63 § 2–3a k.p.a.). Przedmiotowe ponaglenie, na które powołują się skarżący, dotyczy bezczynności Starosty [...], a nie Wojewody. W sytuacji więc zarzucania skargą bezczynności Wojewodzie, nie mogło być ono uznane ze spełniające wymogi wyczerpania środków przedskargowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę jako niedopuszczalną.