III SAB/Kr 119/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka Sędziowie: WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 września 2023 r. sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu A. F. 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Skarżący A. F., reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego pismem z 24 października 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 10 sierpnia 2022 r. o dopuszczenie jako strony w postępowaniu administracyjnymi o rozgraniczenie nieruchomości. W skardze wniósł o: 1. stwierdzenie, że Wójt Gminy K. dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania o charakterze rażącego naruszenia prawa w postępowaniu znak [...] - zgodnie z art. 149 § 1 pkt. 3 w zw. z § 1a p.p.s.a.; 2. ukaranie dyscyplinarne urzędników winnych naruszenia prawa - winnych zaistniałej bezczynności, 3. przyznanie na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., 4. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Zdaniem organu skarga A. F. jest przejawem niezadowolenia z rozstrzygnięć, jakie zapadły w rozgraniczeniowych postępowaniach administracyjnych o znakach [...] oraz [...], które Wójt Gminy K. prowadził jako organ wyznaczony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu w miejsce Burmistrza Miasta Z., który był wyłączony od orzekania przez SKO z uwagi na takt, że jedną ze stron postępowania była Gmina Miasto Z., której nieruchomość sąsiaduje z nieruchomością, w której obecnie skarżący posiada udziały. W postępowaniach tych Wójt Gminy K. Wydał decyzje rozstrzygające o rozgraniczeniu, które to decyzje następnie zostały zakwestionowane przez pana A. F. s. E. (dziadka skarżącego) - wnioskiem do sądu powszechnego, we właściwym trybie. Zatem postępowania administracyjne zakończyły się ostatecznie w 2017 r. Skarżący nie był stroną tych postępowań w ich administracyjnej fazie, bowiem na ów czas nie był współwłaścicielem rozgraniczanej nieruchomości. Aktualnie sprawy tych rozgraniczeń stanowią przedmiot rozpoznania przed Sądem Rejonowym w Z. Są one zarejestrowane pod sygnaturami [...] [...]. Akta postępowań administracyjnych znak [...] oraz [...], zostały w całości przesłane do Sądu Rejonowego w Z. Wójt posiada informację, że postępowania sądowe, będące kontynuacją administracyjnych postępowań rozgraniczeniowych, nie doczekały się jeszcze rozstrzygnięcia w I instancji i wciąż są procedowane przez Sąd Rejonowy w Z. (sygn. akt [...] i [...]), z uwagi na skuteczną obstrukcję postępowania sądowego, prowadzoną przez niektóre ze stron tego postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na wniosek z 10 sierpnia 2022 r. poinformowano skarżącego, że postępowania rozgraniczeniowe o znakach [...] oraz [...] nie toczą się przed Wójtem, a sprawy rozgraniczeń nieruchomości objętych tymi postępowaniami a obecnie rozpatrywane przez Sąd Rejonowy w Z. W trakcie trwania postępowania sadowego skarżący A. F. uzyskał pełnoletniość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a., a obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 6 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. § 2a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. - ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 z późn.zm.). Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. działania organów administracji publicznej, a także ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. O akcie lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, a tym samym także o bezczynności w ich podjęciu wynikających z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone wprost w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. W niniejszej sprawie skarżący A. F. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 10 sierpnia 2022 r. o dopuszczenie jako strony w postępowaniu administracyjnymi o rozgraniczenie nieruchomości Sąd rozstrzygający niniejszą skargę uznał, że nie odnosi się ona do sprawy administracyjnej, która toczyła by się aktualnie przed organem. Sprawa o rozgraniczenia, do której przyłączenia domaga się skarżący toczy się obecnie przed sądem powszechnym. Skoro sprawa o rozgraniczenie nie jest obecnie sprawą administracyjną to brak jest w tym przedmiocie podstawy materialnoprawnej, która umożliwiłaby organowi wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Zatem skoro zaskarżona w niniejszej sprawie bezczynność nie obejmuje aktu lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 lub art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., - nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozprawy.