III SAB/Kr 110/22

Dnia 22 marca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 marca 2022 r. o rozgraniczenie nieruchomości postanawia odrzucić skargę w zakresie dotyczącym działki nr 1, obręb B.

E. S. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę z dnia 10 października 2022 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. (dalej też jako: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 marca 2022 r. o rozgraniczenie nieruchomości. Pismem z dnia 13 stycznia 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej o sprecyzowanie, czy wniesiona przez niego skarga imieniem mocodawcy E. S. dotyczy bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 marca 2022 r. o rozgraniczenie nieruchomości w odniesieniu do obu działek wskazanych w ww. wniosku, tj. działki nr 2/1 i działki nr 1 obr. B., czy wyłącznie działki nr 2/1 obr. B., która jako jedyna została objęta zakresem załączonego do skargi pełnomocnictwa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 25 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącej, jak i sama skarżąca wskazali m.in., że skarga dotyczy obu działek, tj. działki o nr 2/1 i działki o nr 1 obręb B. Jednocześnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 7 lutego 2023 r. pełnomocnik skarżącej, za pismem z dnia 14 lutego 2023 r., przesłał pełnomocnictwo obejmujące swoim zakresem umocowanie do działania w imieniu skarżącej także w odniesieniu do działki nr 1, obręb B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu w zakresie dotyczącym działki nr 1, obręb B. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – dalej: p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Stosownie natomiast do treści art. 171 p.p.s.a. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że prawomocne osądzenie sprawy (res iudicata) oznacza, że dana sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny, w następstwie którego zapadło prawomocne orzeczenie, wywierające ten skutek, że sprawa ta nie może już być przedmiotem ponownego postępowania sądowego, gdyż toczyłoby się ono w tej samej sprawie. Wymaga przy tym podkreślenia, że tożsamość sprawy osądzonej z inną sprawą zawisłą przed sądem administracyjnym będzie mieć miejsce dopiero wówczas, gdy w sprawach tych zaistnieje tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego ukształtowanego na tle tego samego, co uprzednio, stanu faktycznego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1195/12, LEX nr 1263647). Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy na wstępie wymaga zaznaczenia, że Sądowi wiadome jest z urzędu, iż sprawa bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy B. w przedmiocie rozgraniczenia działki nr 1 obręb B. była już przedmiotem kontroli Sądu w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III SAB/Kr [...], w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 listopada 2022 r. zobowiązał Wójta Gminy B. do wydania aktu albo dokonania czynności w terminie dwóch miesięcy, a nadto stwierdził, że Wójt Gminy B. dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zaś w pozostałym zakresie oddalił skargę i orzekł o kosztach postępowania. Wyrok ten uzyskał przymiot prawomocności od dnia 2 lutego 2023 r. Tym samym mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie rolą Sądu przed merytorycznym rozpoznaniem skargi było zbadanie dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia, a więc dokonanie oceny czy nie zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a., warunkująca odrzucenie skargi. Dokonując zatem oceny wniesionej przez skarżącą skargi z dnia 10 października 2022 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 marca 2022 r. o rozgraniczenie nieruchomości w kontekście jej dopuszczalności Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi w zakresie odnoszącym się do działki nr 1, obręb B. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy B. we wskazanym powyżej zakresie ze skargi tej samej skarżącej E. S. było już objęte przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr [...], w której w dniu 28 listopada 2022 r. zapadł wyrok zobowiązujący organ do wydania aktu albo dokonania czynności w terminie dwóch miesięcy, a nadto stwierdzający, że organ dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miały miejsca z rażącym naruszeniem prawa, zaś w pozostałym zakresie oddalający skargę i orzekający o kosztach postępowania, który to wyrok uzyskał przymiot prawomocności od dnia 2 lutego 2023 r. Jak wynika natomiast z pisma skarżącej i jej pełnomocnika z dnia 25 stycznia 2023 r., stanowiącego odpowiedź na wezwanie o sprecyzowanie zakresu przedmiotowej skargi, skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie rozgraniczenia obu działek, tj. działki o nr 2/1 i działki o nr 1 obręb B. Tym samym wobec powyższego, zdaniem Sądu, należało uznać, że pomiędzy obydwoma sprawami w zakresie działki nr 1, obręb B. zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, a w związku z tym wniesiona w niniejszej sprawie skarga w zakresie działki nr 1, obręb B. – jako złożona ponownie w tej samej prawomocnie osądzonej już przez tut. Sąd sprawie (bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w tej samej materii) – musiała zostać uznana za niedopuszczalną. Jednocześnie Sąd w tym miejscu nadmienia, że ocena zasadności skargi z dnia 10 października 2022 r. w pozostałym zakresie, tj. w odniesieniu do bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy B. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 marca 2022 r. o rozgraniczenie nieruchomości w zakresie działki nr 2/1 obręb B. będzie przedmiotem rozpoznania Sądu w toku tego postępowania sądowoadministracyjnego, w ramach którego zapadnie odrębne rozstrzygnięcie. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.