III SAB/Kr 100/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie rozpoznania wniosku o świadczenie z programu "Aktywny rodzic w pracy" postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie rozpatrzenia złożonego przez nią wniosku o świadczenie z programu "Aktywny rodzic w pracy" za miesiące: maj, lipiec, sierpień 2025 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 września 2025 r. wezwano skarżącą do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi do Sądu złożyła ponaglenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wezwanie zostało wysłane do skarżącej przez ePUAP tj. w trybie art. 74a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a.". Powołany przepis stanowi, że doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu. Skarżąca nie odebrała wezwania w okresie 14 dni od wysłania pierwszego urzędowego poświadczenia doręczenia, tj. 9 września 2025 r., w związku z czym uznano, że zostało ono doręczone skarżącej 23 września 2025 r. Tym samym 7 -dniowy termin do wykonania ww. zarządzenia z 3 września 2025 r. upływał 30 września 2025 r. We wskazanym terminie skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem do Sądu skargi na bezczynność złożyła ponaglenie do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność z powodu braku wykazania złożenia ponaglenia. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), to znaczy złożyła stosowne ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia, stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Warszawie, IV SAB/Wa 37/19, wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., II OSK 2203/20). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 5 października 2021 r., II OZ 622/21). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżąca nie poprzedziła wniesienia skargi ponagleniem, co z kolei powoduje konieczność odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2a p.p.s.a.