III SAB/Gl 140/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. R. A. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca związany ze świadczeniem pracy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 zł (sto złotych).

Pismem z 18 stycznia 2026 r. J. R. A. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemca związany ze świadczeniem pracy. Pismem procesowym z 10 marca 2026 r. strona skarżąca cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, tekst jedn. ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Z kolei z mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca skorzystała ze swych uprawnień procesowych i złożyła oświadczenie, że cofa skargę. Sąd dokonał kontroli tego oświadczenia w oparciu o cytowany art. 60 ustawy p.p.s.a. i stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia tj. umorzyć postępowanie sądowe. Zwrot kwoty 100 zł uiszczonej przez stronę skarżącą tytułem wpisu sądowego od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.