III SAB/Gl 115/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. na bezczynność "A" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy powyższą przesyłkę doręczono adresatowi 26 czerwca 2020 r. W terminie wyznaczonym, który upłynął bezskutecznie 3 lipca 2020 r. (tj. w piątek) wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący będąc prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), nie zastosował się do powyższego – jego skargę należało, stosując w/w przepis art. 220 § 3 ustawy p.p.s.a., odrzucić. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.