III SAB/Gd 51/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2023 r. sprawy ze skargi R. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SAB/Gd 200/22 zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r. wydanym w sprawie skargi R. C. na przewlekłość postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku w przedmiocie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego postanawia odrzucić skargę.

R. C. wniósł w dniu 4 lutego 2023 r. skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SAB/Gd 200/22 zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 grudnia 2022 r., wydanym w sprawie skargi R. C. na przewlekłość postępowania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Gdańsku w przedmiocie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, którym to postanowieniem odrzucono wniesioną skargę. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259), zwanej w dalszej części uzasadnienia p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wymóg zakończenia postępowania prawomocnym orzeczeniem sądu stanowi podstawową przesłankę warunkującą skuteczność skargi o wznowienie postępowania. Wniesienie skargi przed uprawomocnieniem się orzeczenia stanowiącego podstawę jej wniesienia jest przedwczesne i jako takie winno skutkować jej odrzuceniem. Skarga o wznowienie postępowania została wniesiona od orzeczenia, które nie było prawomocne. Postanowienie z dnia 14 grudnia 2022 r. stało się bowiem prawomocne dopiero w dniu 2 marca 2023 r. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach o świadczenia rehabilitacyjne i nie kontroluje stanu bezczynności organów i przewlekłego prowadzenia postępowania w tych sprawach. Kontrola orzeczeń o świadczeniu rehabilitacyjnym należy do właściwości sądów powszechnych. Skarżący nie może zatem uzyskać ochrony swoich interesów przed sądem administracyjnym.