III SAB/Gd 427/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. D. na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego.

Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2025 r. sygn. akt III SAB/Gd 427/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi D. D. D. na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, zobowiązał Wojewodę Pomorskiego do rozpoznania wniosku D. D. D. o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej w terminie 30 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; przyznał od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości 2000 zł; oddalił skargę w pozostałej części oraz zasądził od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 25 lutego 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 125 akt sądowych). Skarżący wniósł w dniu 17 marca 2025 r. pismo, zatytułowane "zażalenie na wyrok Sądu", w którym wyraził swe niezadowolenie z treści wyroku z dnia 30 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 173 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 177 §1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna jest jedynym środkiem zaskarżenia wyroków sądów administracyjnych. O charakterze pisma procesowego decyduje jego treść, a nie tytuł, a zatem pismo, w którym strona kwestionuje wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego, złożone w ustawowym 30 – dniowym terminie musi być traktowane jako skarga kasacyjna, bez względu na to, jak pismo to zostało zatytułowane. Zgodnie z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto osobami uprawnionymi do wniesienia skargi są podmioty wymienione w art. 175 § 2a i § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, wniósł skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący był osobą uprawnioną - w myśl powołanych wyżej przepisów – do sporządzenia takiej skargi. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. jest wadą tego środka zaskarżenia, uzasadniającą jego odrzucenie. Zgodnie bowiem z art.178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej przez skarżącego, jej wniesienie uznać należało za niedopuszczalne na mocy wyżej powołanych przepisów. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.