III SAB/Gd 364/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. w W. na bezczynność Zarządu Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

P. w W. (dalej: "skarżący") wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Zarządu Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Słupsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 września 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz do wskazania formy prawnej, w jakiej działa skarżący wraz z odpisem z właściwego rejestru. Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano także pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W obu wezwaniach zakreślono termin 7 dni od doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 września 2025 r. ( k. 35). Termin do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków skargi upływał zatem w dniu 24 września 2025 r. Strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, co potwierdza notatka urzędowa z dnia 8 października 2025 r. , sporządzona na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych, nie uzupełniła też w zakreślonym terminie braków skargi. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.