III SAB/Gd 285/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Komisji Stypendialnej Uniwersytetu WSB Merito w Gdańsku w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej S. K. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

S. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Komisji Stypendialnej Uniwersytetu WSB Merito w Gdańsku w przedmiocie stypendium socjalnego. Wskazywała w uzasadnieniu, że jej wniosek nie został załatwiony pomimo wydania przez WSA w Gdańsku wyroku zobowiązującego do jego rozpoznania w terminie 30 dni. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do udzielenia informacji na piśmie, czy przed wniesieniem skargi wnosiła ponaglenie do właściwego organu, zakreślając siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone stronie w dniu 15 lipca 2025 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 23 akt sądowych). Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na stronę obowiązków upłynął z dniem 22 lipca 2025 r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 21 lipca 2025 r. skarżąca oświadczyła, że przed wniesieniem skargi nie wniosła ponaglenia do właściwego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie - przewidziany w ustawie. Art. 53 § 2 b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisu art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., dalej jako "k.p.a.") wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Niewypełnienie przez stronę skarżącą warunku określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skoro skarżąca nie wniosła ponaglenia przed złożeniem skargi, to nie dopełniła wymaganego przepisami prawa warunku formalnego skutecznego wniesienia skargi. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.