III SAB/Gd 226/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Malborku w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia odrzucić skargę.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący M. D. pismem datowanym na dzień 30 maja 2023 r., które wpłynęło do organu w dniu 2 czerwca 2023 r. ( k.13 akt administracyjnych), wniósł o dokonanie kontroli, której szczegółowy zakres wskazał w treści wniosku. Zawiadomieniem z dnia 7 czerwca 2023 r., skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Sztumie , Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Malborku , na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał wniosek skarżącego z dnia 30 maja 2023 r. dotyczący kontroli, w zakresie: pomiarów natężenia hałasu, oświetlenia, wymiarów otworów drzwiowych w celach mieszkalnych nr [...] i [...] oraz usytuowania pojemników na odpady komunalne w Zakładzie Karnym. Organ wskazał, że organem właściwym do rozpatrzenia tej sprawy jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Sztumie. Zawiadomienie to doręczono skarżącemu do wiadomości. Pismem z dnia 14 czerwca 2023 r. , które wpłynęło do organu w dniu 19 czerwca 2023 r. ( k.15 akt administracyjnych), skarżący wniósł zażalenie na pismo z dnia 7 czerwca 2023 r. nr SE.NS.30.051.22.2023.JŚ, wskazując, że wnosi o to, by Inspekcja Sanitarna w Malborku "dokonała wszystkich zagadnień z wniosku" z dnia 2 czerwca 2023 r. W dniu 21 czerwca 2023 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Malborku w odpowiedzi wskazał, że działa w zakresie ustawowych kompetencji oraz przekazuje do załatwienia sprawy właściwym organom wg ich kompetencji. Następnie organ, pismem z dnia 28 czerwca 2023 r., w odpowiedzi na wniosek z dnia 30 maja 2023 r. poinformował skarżącego o przeprowadzeniu kontroli sanitarnej w Zakładzie Karnym i jej wynikach, o przyczynach niepobrania próbek wody, wyników kontroli jakości artykułów spożywczych podczas dostawy. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu 30 czerwca 2023 r. Jak wynika z akt administracyjnych i sądowych, skarżący w dniu 4 lipca 2023 r. sporządził przedmiotową skargę, którą wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarga wpłynęła do tego sądu w dniu 7 lipca 2023 r. i została przekazana organowi, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. Ostatecznie sprawa została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2023 r. sygn. akt II SAB/Bk 68/23. Skarga wniesiona przez M. D. jest skargą na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Malborku w przedmiocie rozpoznania zażalenia. Skarżący zarzucił, że w dniu 13 czerwca 2023 r. złożył zażalenie na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Malborku. Otrzymał od organu pismo, z którego wynika, że jego pismo potraktowano jako kolejny wniosek, co narusza prawa skarżącego do zaskarżenia decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że nie została wydana żadna decyzja administracyjna. Po przeprowadzonych czynnościach kontrolnych udzielano odpowiedzi w formie pisemnej, na które nie służyło zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 października 2023 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji na piśmie , w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi ( art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), czy przed wniesieniem skargi wnosił ponaglenie do właściwego organu ( art. 53 § 2b p.p.s.a.) , a jeśli tak, to należy nadesłać odpis tego ponaglenia. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 listopada 2023 r. ( k.45). Pismem z tego samego dnia ( k.47v) skarżący stwierdził, że nie rozumie wezwania. Nie posiada kopii ponagleń. Na decyzje i postanowienie organu napisał skargę. Wszystkie dokumenty kierował do M. i na koniec do WSA w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tj. Dz.U. z 2023 r. poz.775 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu ( art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( t.j. Dz.U. z 2023 r. , poz. 338 ze zm.), w przypadku państwowego powiatowego inspektora sanitarnego organem wyższego stopnia jest państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, wobec czego skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, powinien wnieść ponaglenie do wojewódzkiego inspektora sanitarnego za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z pisma skarżącego oraz akt sprawy sądowoadministracyjnej należy wywieść wniosek , że skarżący nie poprzedził wniesienia skargi do sądu ponagleniem, zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. Ani ze skargi , ani z akt administracyjnych nie wynika, by skarżący wniósł po dniu 14 czerwca 2023 r. do organu pismo, mogące stanowić ponaglenie w rozumieniu przywołanego przepisu. Stwierdzenia skarżącego, zawartego w piśmie z dnia 6 listopada 2023 r. , że nie posiada "kopii ponagleń" , nie można traktować jako informacji, że ponaglenia wniósł, a jedynie nie ma ich kopii. Zauważyć bowiem należy, że skarżący podał też, że na "decyzję" organu wniósł skargę, a wszystkie dokumenty kierował do M. i do WSA w Białymstoku. Jak już wspomniano wyżej, w aktach administracyjnych i sądowych brak jest pisma o cechach ponaglenia. Między 14 czerwca 2023 r. a sporządzeniem przez skarżącego skargi minęło ponadto jedynie kilkanaście dni. W tej sytuacji uznać należało, że skarżący wniósł skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia. Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie ogranicza prawa skarżącego do sądu, bowiem skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, aż do chwili ustania stanu bezczynności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, Sąd skargę odrzucił.