III SA/Wr 46/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie spełnienia warunków do wydania dokumentu prawa jazdy kat. B, postanawia sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 11 stycznia 2017 r. (sygn. akt III SA/Wr 46/15) w ten sposób, że w wierszu 10 od góry rubrum tego postanowienia po słowie "na" dopisać "decyzję" oraz w wierszu 16 sentencji w miejsce daty wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "24 kwietnia 2016 r." wpisać datę "24 kwietnia 2015 r."

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. 2016 r., Dz. U. poz. 718 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki i błędy pisarskie. W myśl art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10). W przedmiotowej sprawie na skutek niedokładności w oznaczeniu przedmiotu zaskarżonego aktu w wierszu dziesiątym od góry rubrum postanowienia, po słowie "na" nie wskazano: "decyzję". Ponadto w tym samym orzeczeniu na skutek oczywistej omyłki błędnie określono datę wydania wyroku jako 24 kwietnia 2016 r., zamiast 24 kwietnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne Sąd postanowił z urzędu dokonać sprostowania postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i art. 166 p.p.s.a. i orzekł jak w sentencji.