III SA/Wr 25/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III skargi M.M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 sierpnia 2020 r., znak: 470000/71/248019/2020, w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za maj 2020 r. postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 października 2020 r. M. M. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 sierpnia 2020 r., znak: 470000/71/248019/2020, w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne za maj 2020 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z 30 sierpnia 2022 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wskazane orzeczenie stało się prawomocne w związku z niewniesieniem zażalenia przez żadną ze stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie W niniejszej sprawie skarżący odebrał kwestionowaną decyzję w dniu 4 września 2020 r., co wynika z informacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru rozstrzygnięcia. Nie budzi zatem wątpliwości, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie, a termin do złożenia skargi upływał w dniu 5 października 2020 r. Jak wynika z pieczęci zamieszczonych na skardze oraz z udzielonych Sądowi wyjaśnień pełnomocnika organu, skarga została złożona bezpośrednio na Sali Obsługi Klienta w Inspektoracie ZUS w K.G. w dniu 9 listopada 2020 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Przyczyny uchybienia terminu podlegały natomiast ocenie w toku postępowania wpadkowego w przedmiocie wniosku o jego przywrócenie, które finalnie zakończył się odmową zastosowania przedmiotowej instytucji. Wobec prawomocnej odmowy przywrócenia terminu koniecznym stało się zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który w przypadku uchybienia terminowi do wniesienia skargi przewiduje sankcję w postaci jej obligatoryjnego odrzucenia przez sąd. W takiej sytuacji orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.