III SA/Wr 1442/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz, Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ś. z dnia [...] r. Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z [...] września 2016 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.) oraz na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz.173 ze zm.), Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu (dalej Dyrektor ARiMR, organ II instancji) - po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] lutego 2015 r. (nr [...]) w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 dla "A" z o.o. w P. – utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu [...] maja 2014 r. "A" (dalej strona, strona skarżąca, spółka) zwróciła się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystanych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2014. W sekcji VII. Oświadczenie o powierzchni dziatek ewidencyjnych wniosku spółka zadeklarowała cztery działki ewidencyjne do płatności ONW. W sekcji VIII. Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych strona zadeklarowała działki rolne [...],[...],[...],[...] o łącznej powierzchni 42,46 ha. W dniach od [...] do [...] maja 2014 r. została przeprowadzona kontrola zwierząt w siedzibie stada spółki w W. [...] oraz w W. D. [...] przez Inspekcję Weterynaryjną Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia (wymóg BW4.1). Raporty z czynności kontrolnych nr [...] oraz nr [...] - jak wskazał organ – zostały przekazane w dniu [...] maja 2014 r. reprezentantowi strony skarżącej E. C., co zostało potwierdzone na stronach o numerach - odpowiednio [...] i [...] w/w raportów. E. C. był również obecny podczas przeprowadzonej kontroli przez Inspekcję Weterynaryjną Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w S. W wyniku wykrycia błędów formalnych w raporcie nr [...] odnośnie zwierzęcia o numerze identyfikacyjnym [...], co do którego w raporcie wskazano, iż nie przebywa w siedzibie stada, protokół z czynności kontrolnych skierowany został do korekty w celu uwzględnienia zwierzęcia w siedzibie stada nr [...]. O powyższym błędzie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR powiadomił Powiatowego Lekarza Weterynarii, informując go ponadto o prowadzonym postępowaniu wyjaśniającym odnośnie przemieszczenia zwierzęcia o nr [...] ujętego w protokole z przeprowadzonej kontroli w siedzibie stada strony. Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystosował pismo do strony skarżącej w celu wyjaśnienia stwierdzonych nieścisłości. W dniu [...] grudnia 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęła korekta raportu, w której potwierdzono, iż zwierzę o nr [...] przebywa w siedzibie stada nr [...]. W dniu [...] lutego 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. wydał decyzję nr [...] na mocy której przyznał stronie skarżącej płatności ONW. W odwołaniu od powyższej decyzji strona skarżąca podniosła, że organ nie zweryfikował stanu faktycznego błędnie przyjmując, że strona skarżąca nie zgłaszała faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia zaistnienia zdarzenia. Skarżąca podniosła, iż w przypadku stada o nr [...], fakt urodzenia się zwierzęcia o nr PL [...] został zgłoszony wnioskiem datowanym na dzień [...] grudnia 2013 r., ponadto urodzenie się zwierząt o nr [...],[...],[...] oraz [...] zgłoszone zostało wnioskiem z dnia [...] grudnia 2013 r., natomiast urodzenie się zwierząt o nr [...] oraz [...] zostało zgłoszone w dniu [...] grudnia 2013 r., pomimo tego - jak podniosła Spółka - we wszystkich wypadkach datą przyjęcia wniosku jest dzień [...] stycznia 2014 r. Strona wniosła o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, na okoliczność zgłoszenia faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia zdarzenia oraz na okoliczność terminu wydania protokołu z kontroli. Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. (nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. uchylił w całości decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. o uchyleniu w całości decyzji nr [...]z dnia [...] lutego 2015 r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2014 dla R. Z. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W punkcie drugim decyzji utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014 dla podmiotu "A" sp. z o.o. z siedzibą w P. Po rozpoznaniu skargi od decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., wyrokiem z [...] stycznia 2016 r. (sygn. akt III SA/Wr 796/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji w punkcie 2. Wyrokiem z dnia [...] maja 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II GSK 1774/16, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od opisanego wyroku WSA we Wrocławiu. Wobec powyższego, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., decyzją z dnia [...] września 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2015 r. (nr [...]), stwierdzając, że organ I instancji należycie ustalił stan faktyczny sprawy oraz w prawidłowy sposób zastosował obowiązujące przepisy prawa. Organ odwoławczy wskazał, że tryb i warunki przyznawania płatności ONW uregulowano w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.), w dalszej części uzasadnienia zwanym "rozporządzeniem". Organ przywołał następnie szereg przepisów mających zastosowanie w sprawie, wskazując w szczególności, że zmniejszenia w przypadku stwierdzonych niezgodności zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie punktów, jaką przewiduje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz. U. Nr 67, poz. 434 ze zm.). W ocenie organu odwoławczego w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej stwierdzono, że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia tego zdarzenia (wymóg BW4.1). Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ podniósł, że wskazane przez stronę skarżącą daty zgłoszenia faktu urodzenia się zwierząt są datami wypełnienia zgłoszenia, nie zaś ich wpływu do Biura Powiatowego. Powyższe zgłoszenia wpłynęły bowiem do kancelarii BP ARiMR w dniu [...] stycznia 2014 r., co zostało potwierdzone pieczątką wpływu. Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (t.j. Dz. U. z 2008 r., poz. 1281 - stan prawny na rok 2014), posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000 w terminie 7 dni - w przypadku bydła. Bez znaczenia jest przy tym data, w której producent rolny wypełnia zgłoszenie, sokoro o fakcie tym nie informuje właściwego organu w terminie. Dodatkowo organ podkreślił, że z akt sprawy bezspornie wynika, iż protokoły z kontroli zwierząt zostały przekazany osobie uprawnionej do reprezentacji spółki w dniu [...] maja 2014 r., co zostało potwierdzone poprzez złożenie podpisu na tych protokołach. Wobec powyższego w ocenie organu II instancji nie było podstaw do przeprowadzenia dowodu z zeznań E. C., na okoliczność terminu wydania protokołu z kontroli. Odnosząc się do twierdzeń strony, zgodnie z którymi podczas kontroli pracownicy zgłaszali nieprawidłowości w ustaleniach zawartych w załączniku [...], organ II instancji wskazał, że po dokonaniu weryfikacji powyższych protokołów z przeprowadzonej kontroli w siedzibie stada strony, ustalił, że w sekcji XXIII "Ustalenia końcowe", umotywowane zastrzeżenia rolnika co do ustaleń zawartych w załączniku IRZ-1, składane bezpośrednio po zakończeniu kontroli, brak jest jakichkolwiek uwag i zastrzeżeń. Ponadto organ wskazał, że zgodnie z art. 31a ust. 11 ustawy o płatnościach bezpośrednich w przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia, na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych powiatowemu lekarzowi weterynarii, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie osobie, która wykonywała czynności kontrolne. Zgodnie natomiast z art. 31 a ust. 12 w/w ustawy powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając zgłoszone zastrzeżenia, uzupełnia ustalenia zawarte w raporcie. W przypadku nieuwzględnienia zgłoszonych zastrzeżeń powiatowy lekarz weterynarii, o którym mowa w ust. 1, przekazuje zgłoszone zastrzeżenia, wraz ze swoim stanowiskiem do tych zastrzeżeń i raportem, do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji. Strona – jak wskazał organ, nie wniosła umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń w załączniku IRZ-1 do protokołów z przeprowadzonej kontroli. Organ zaznaczył również, że nie jest zasadnym przeprowadzenie dowodów z zeznań wskazanych w odwołaniu świadków, bowiem w wyniku przeprowadzonej kontroli zwierząt w siedzibie stada strony przez Inspekcję Weterynaryjną Powiatowego Inspektoratu Weterynarii S. stwierdzono, naruszenie normy BW4.1 (stwierdzono, że posiadacze bydła nie zgłaszają faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada wraz z datami tych zdarzeń Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w terminie 7 dni od dnia nastąpienia zdarzenia). Na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego i § 10 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej ONW w związku z art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 i art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 organ określił procentową wielkość zmniejszenia kwoty płatności, wynoszącą 5,00%. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję spółka zarzuciła naruszenie norm prawa materialnego tj. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego, § 10 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej ONW w związku z art. 19 rozporządzenia Komisji UE nr 65/2011 i art. 71 Rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 poprzez błędną wykładnię i zastosowanie oraz naruszenie norm prawa formalnego tj. art. 7, art. 8, art. 9, art. 75 § 1, art. 76 § 3, art. 77 § 1 i 3, art. 78 § 1, art. 80, art. 86 i art. 136 kpa poprzez błędną wykładnię i zastosowanie oraz brak jego zastosowania. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że nie zostały przeprowadzone zawnioskowane dowody przez co nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności leżących u podstaw decyzji obniżającej wysokość przyznanego świadczenia. Spółka podkreśliła, że okoliczności takie jak urodzenia, śmierć oraz przewóz bydła do i z siedziby stada wraz z danymi tych zdarzeń były zgłaszane kierownikowi Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez stosowne wnioski zgłaszane przez jej pracowników pełniących obowiązki zootechników, powołanych w charakterze świadków w niniejszej sprawie. Przyjmowanie przez organ wniosku zawierającego informacje o zdarzeniach dokonywane było czynnością jednostronną bez wydania stronie dokumentu potwierdzającego przyjęcie wniosku, co oznacza iż organ mógł i de facto stwierdził, iż datą wpływu wniosku jest data jego rejestracji lub też wprowadzenia do sytemu informatycznego. Okolicznością dowodzącą stosowania nieprawidłowej praktyki organu w tym zakresie jest zmiana sposobu przyjmowania wniosków, które obecnie po ujawnieniu wskazanych nieprawidłowości przyjmowane są wraz z dokumentem na którym organ potwierdza datę wpływu wniosku do organu i wydaje taki dokument zgłaszającemu. W ocenie strony skarżącej organ pomijając bezzasadnie zgłoszone wnioski dowodowe, stwierdził że przeprowadzenie wskazanych dowodów na okoliczność składania przez stronę skarżącą zawiadomienia o urodzeniu, śmierci oraz przewozie bydła do i z siedziby stada wraz z danymi tych zdarzeń jest niecelowe z uwagi na fakt opatrzenia wniosków strony skarżącej pieczęcią potwierdzającą datę wpływu w dniu 2 stycznia 2014 r. Organ pominął przy tym że pieczęć potwierdzającą datę wpływu przybijał pracownik organu, a nie strona skarżąca, a przez fakt, iż nie potwierdzano tego wpływu na dokumencie wydawanym stronie skarżącej, organ mógł potwierdzić datę przyjęcia wniosku w każdym dowolnym dniu. Strona skarżąca zauważyła, że w przypadku stada o nr [...] zootechnik zgłosiła fakt urodzenia się zwierzęcia o nr [...] wnioskiem datowanym na dzień [...] grudnia 2013 r. Urodzenie się zwierząt o nr [...],[...],[...]oraz [...] zgłoszone zostało wnioskiem z dnia [...] grudnia 2013 r., natomiast urodzenie się zwierząt o nr [...] oraz [...] zostało zgłoszone w dniu [...] grudnia 2013 r. Mimo to we wszystkich przypadkach datą przyjęcia wniosku jest dzień [...] stycznia 2014 r. tj. pierwszy dzień roboczy po Nowym Roku. Podniesiono także, że strona skarżąca sporządziła zastrzeżenia do wydanych protokołów pokontrolnych, w konsekwencji czego przez Powiatowym Inspektoratem Weterynarii od kwietnia do maja 2015 r. toczyło się postępowanie wyjaśniające co do rzetelności sporządzonych protokołów. W toku postępowania ustalono, że dokumenty nie zostały podpisane przez osoby mogące reprezentować spółkę. Ustalono ponadto – jak wskazała strona skarżąca – że dokument IRZ-2 został wygenerowany z systemu, którego administratorem jest ARiMR w lipcu 2014 r., natomiast data z jaką rzekomo podpisano ten dokument to czerwiec 2014 r. Protokoły z kontroli zawierają ponadto poprawki niezgodne z obowiązującymi w tym zakresie normami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej w skrócie – "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy administracji rolnej. Skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145-150 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja, w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2014, nie mogła być utrzymana w obrocie prawnym albowiem narusza prawo. Spór w sprawie sprowadzał się do oceny, czy organy prawidłowo pomniejszyły przyznaną stronie skarżącej płatność na 2014 r. w związku z jej wnioskiem złożonym w 2014 r., z uwagi na stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości związane z niezgłoszeniem w terminie 7 dni faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada. W ocenie strony skarżącej, organ błędnie przyjął, w wyniku nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania dowodowego, że doszło do uchybienia terminowi zgłoszenia, które – zdaniem strony zostało dokonane w terminie. Z kolei w ocenie organu, stwierdzona w 2014 r. nieprawidłowość polegająca na niezachowaniu siedmiodniowego terminu na zgłoszenie faktu urodzenia, śmierci oraz przewozu bydła do i z siedziby stada skutkowała pomniejszeniem płatności na 2014 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz. U. Nr 67, poz. 434, z późn. zm.) i § 10 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej ONW w związku z art. 19 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 i art. 71 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia ONW wyrażona w procentach wielkość zmniejszenia płatności ONW, w zależności od dokonanej oceny wagi stwierdzonej niezgodności, jest określona w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przy czym w zakresie zmniejszenia płatności ONW dokonywanego w przypadku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1698/2005 - jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. poz. 361 i 1312). Ustalenia ostatecznej wielkości zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się zgodnie z art. 19 ust. 2 i 3 oraz art. 21 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2011, str. 8). Zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności stosuje się odpowiednio art. 22 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 oraz art. 2 akapit drugi pkt 2 i 32-37, art. 8,47,48,49, art. 50 z wyjątkiem ust. 1 akapit pierwszy, art. 51 ust. l, 2 i 3, art. 52, 53, 54, art. 70 ust. 3,4, 6 i 7 oraz art. 71 i 72 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009. W myśl art. 71 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 nie naruszając przepisów art. 77, w przypadku gdy stwierdzona niezgodność wynika z zaniedbania ze strony rolnika, stosuje się obniżkę. Obniżka ta z zasady stanowi 3 % całkowitej kwoty, o której mowa w art. 70 ust. 8. Na podstawie oceny przedstawionej przez właściwy organ kontroli w części sprawozdania z kontroli zawierającej ocenę zgodnie z art. 54 ust. 1 lit. c), agencja płatnicza może jednak, podjąć decyzję o obniżeniu tego współczynnika do 1 % lub o zwiększeniu go do 5 % całkowitej kwoty lub, w przypadkach o których mowa w art. 54 ust. 1 lit. c) akapit drugi, odstąpić od nałożenia jakichkolwiek obniżek. Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura (w przypadku bydła – w terminie 7 dni) informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia (WE) Nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego i produktów z mięsa wołowego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 820/97 (Dz. Urz. UE L.2000.204.1). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 tiret drugie ww. rozporządzenia, informacjami tymi są informacje dotyczące przemieszczania do gospodarstwa i z niego oraz wszelkie urodzenia i śmierci zwierząt w gospodarstwie, wraz z datami tych zdarzeń. Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji, należy podkreślić, że sądowa kontrola dokonywana jest zarówno co do prawidłowości stosowania przepisów postępowania, jak i zgodności z przepisami prawa materialnego. Tylko prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne dają podstawę do prawidłowej subsumcji stanu faktycznego do przepisów materialnoprawnych i oceny decyzji co do zastosowania i wykładni prawa materialnego. Zauważenia wymaga przy tym , że zadaniem sądu nie jest dokonywanie ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zastosowania prawa materialnego. Rolą sądu jest bowiem kontrola prawidłowości działania organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję. Mając na względzie powyższe ogólne stwierdzenia, w pierwszej kolejności oceny wymaga kwestia czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do istotnego naruszenia przepisów postępowania. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz.173 ze zm., dalej w skrócie: "u.w.r.o.w.") do postępowania w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Dalsze ustępy art. 21 u.w.r.o.w. zawierają postanowienia modyfikujące przewidziane w kpa zasady postępowania. W szczególności w ust. 3 art. 21 ustawy stanowi się, że strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, a ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ponadto w art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy wprost wyłączone zostało stosowanie art. 81 kpa. Nie oznacza to jednak, że organy orzekające w sprawach płatności rolnych zwolnione są z obowiązków przeprowadzenia postępowania zgodnie z zasadami dowodzenia, logiki i swobodnej oceny dowodów. W art. 21 ust. 2 wyraźnie stwierdzono bowiem, że organ stoi na straży praworządności oraz jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy, udziela stronom na ich żądanie niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Zastosowanie mają pozostałe reguły postępowania dowodowego z kpa, w tym w szczególności art. 80, który organ obliguje do oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Podkreślić zatem należy, że co do zasady organ jest gospodarzem postępowania, decydującym o jego zasadniczym kierunku. W konsekwencji poczynione ustalenia faktyczne, ocena dowodów oraz wskazanie podstawy prawnej decyzji powinny znaleźć swój wyraz w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji, zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. W cenie sądu zaskarżona decyzja, a także poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, wydane zostały z naruszeniem cytowanych wyżej przepisów postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy, słuszne są bowiem zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasad wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego. Organy nie przeprowadziły bowiem należycie czynności wyjaśniających w zakresie potwierdzenia daty dokonania przez spółkę zgłoszeń w zakresie zmiany stanu stada. Przede wszystkim organ pominął zgłoszone przez stronę skarżącą wnioski dowodowe w postaci zeznań wskazanych przez nią świadków – pracowników spółki (zootechników), którzy dokonywali stosownych zgłoszeń dotyczących urodzenia, śmierci i przewozu bydła, wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że podane przez spółkę daty zgłoszenia zmian stanu stada są datami wypełnienia zgłoszeń, nie zaś ich wpływu do Biura Powiatowego ARiMR. Organ zauważył, że zgłoszenia wpłynęły do Biura Powiatowego ARiMR w dniu [...] stycznia 2014 r., co zostało potwierdzone pieczątką wpływu, a kopie tych dokumentów – jak wskazał organ znajdują się w aktach sprawy. Wskazać jednak należy, że w aktach sprawy brak kopii takich wniosków opatrzonych pieczęcią z datą wpływu do organu. Okoliczność braku takich dokumentów została również potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej, któremu okazano akta administracyjne sprawy w trakcie rozprawy w Sądzie w dniu [...] lutego 2017 r. W ocenie Sądu istotne znaczenie w sprawie będzie miało zatem ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości daty dokonania przez stronę skarżącą zgłoszeń dotyczących zmian w ilościowym stanie stada. Chodzi przy tym o rzeczywistą datę poinformowania organu o określonych zdarzeniach (złożenia dokumentów w siedzibie organu), a nie datę rejestracji zgłoszenia w systemie. Organy powinny więc rozważyć zasadność przesłuchania zawnioskowanych przez stronę skarżącą świadków na okoliczność daty dokonanych zgłoszeń oraz ustalić sposób obiegu dokumentów w Biurze Powiatowym. Kwestią wymagającą wyjaśnienia jest także prawidłowość i rzetelność sporządzenia protokołów z kontroli przeprowadzonej w siedzibach stad strony skarżącej, będących podstawą do obniżenia przysługujących stronie płatności. Wobec argumentacji podniesionej w odwołaniu od decyzji organu I instancji, a także załączonych do skargi dokumentów, dopuszczonych przez Sąd jako dowód w sprawie, w ocenie Sądu organ powinien rozważyć zasadność przesłuchania wskazanych przez spółkę świadków na okoliczność podpisania protokołów przez osoby uprawnione do reprezentowania strony skarżącej, a także daty wydania tych protokołów. Wobec powyższego, rzeczą organu w ponownym postępowaniu będzie usunięcie opisanych wyżej uchybień proceduralnych związanych z prawidłowym ustaleniem daty zgłoszeń zmian stanu stada strony skarżącej, czemu należy dać wyraz w uzasadnieniu decyzji stosownie do art. 107 § 3 K.p.a. i ponowne rozpatrzenie sprawy w kontekście norm prawa materialnego. Z przytoczonych powodów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. (punkt I sentencji) O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (punkt II sentencji).