III SA/Wa 664/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak, po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji prowadzonego przez Prezydenta [...] W. w sprawie ze skargi H. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...]listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania postępowania egzekucyjnego w administracji prowadzonego przez Prezydenta [...] W.

H. B. (dalej "Skarżąca") wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. We wskazanej skardze Skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji prowadzonego przez Prezydenta [...] W. do czasu rozpatrzenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odnosząc się do wniosku Skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w administracji prowadzonego przez Prezydenta [...] W. należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.). Należy bowiem zauważyć, że sądy administracyjne są właściwe do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, a w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności stosownie do art. 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2015 r., II FZ 601/15). Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, że wstrzymanie wykonania zaskarżonych aktów lub czynności, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy bowiem rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Jednakże nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów administracyjnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295). Powyższe oznacza zatem, że zaskarżone postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie odmowy zwolnienia zajętych zawiadomieniem świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej spod zajęcia, odmowy zawieszenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego oraz odmowy uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. W konsekwencji, nawet gdyby uznać, że przedmiotowy wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania odnosił się w rzeczywistości, wedle intencji Skarżącej, do zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (czemu jednak, zdaniem Sądu, stoi na przeszkodzie jednoznacznie sformułowana treść tego wniosku), to brak byłoby podstaw do jego uwzględnienia z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.