III SA/Wa 431/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz adwokata z urzędu

Skarżący H. K., we wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że obecnie utrzymuje się ze sprzedaży przedmiotów, sprzętów i rzeczy osobistych. Jego miesięczny dochód nie przekracza 500 zł. Opłaty za Internet, prąd, gaz i wywóz nieczystości wynoszą około 300 zł. Pozostałą kwotę 200 zł Skarżący przeznacza na wyżywienie. Od 27 października 2014 r. Skarżący jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Wskazał, że ma 66 lat i jego wiek oraz stan zdrowia znacznie ograniczają znalezienie pracy. Z tytułu posiadanych nieruchomości (współwłasność w gruncie 800 m² i 683 m² oraz nieruchomości 37 m²) ponosi jedynie wydatki na podatki i nie uzyskuje żadnych korzyści ponieważ współwłaściciele nie wyrażają zgody na wynajęcie. Skarżący wskazał, że 28 grudnia 2015 r. zmarła jego żona, która wcześniej ciężko chorowała. Wskazał też, że z synem nie ma kontaktu. Na wezwanie referendarza sądowego Skarżący przedłożył, wyciąg z rachunku bankowego, informację o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy PIT-11, z którego wynika, że w 2016 r. Skarżący uzyskał dochód w kwocie 26.54 zł. Skarżący wyjaśnił także, że ma problemy z regulowaniem bieżących zobowiązań. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "P.p.s.a.") stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. referendarz sądowy uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na taką ocenę miały wpływ takie okoliczności jak brak stałych dochodów i utrzymywanie się wyłącznie z wyprzedaży rzeczy osobistych. Zatem po rozpoznaniu niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową Skarżącego, należało przyjąć, iż spełnia On przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest On w stanie ponieść żadnych kosztów. Dlatego, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 P.p.s.a., art. 245 Pp.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 Pp.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.