III SA/Wa 376/17

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 22/3/2017 r po rozpoznaniu wniosku P.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...]/11/2016 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki we wpłatach na PFRON p o s t a n a w i a odmówić stronie skarżącej przyznania prawa pomocy

1) ) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo częściowym (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, (art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj., np. zwolnienie od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) Skarżący P.K., dalej jako strona, wnioskiem zawartym w formularzu PPF (data 17/2/2017 r), zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Powołał się na złą sytuację materialną, posiadane papiery wartościowe o wartości 87550, dochody miesięczne w wysokości 3000 zł. Jest względem Skarżącego prowadzone postępowanie egzekucyjne (należność w wysokości 28 tys zł), obciążają go też alimenty na kwotę 2 tys zł miesięcznie. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego przekazał ksero "zajęcia wierzytelności" i poinformował, ze nie osiąga żadnego dochodu, poza wykazanym. Nie złożył deklaracji podatkowych, wyciągów z rachunków bankowych, nie oznaczył wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, ani nie podał szczegółowej kalkulacji kosztów życia. Nie przekazał też zaświadczenia wystawionego przez pracownika gminy realizującego zadania z zakresu pomocy społecznej. Nie wskazał też innych okoliczności uniemożliwiających mu wygospodarowanie z 3000 zł dochodu – zobowiązania z tytułu wpisu od skargi w wysokości 500 zł. 3) Referendarz sądowy, zobowiązany w swoich decyzjach do uwzględniania reguł racjonalnego myślenia i doświadczenia życiowego, uznał, że skarżący uchylił się od przekazania bliższych informacji o swojej kondycji majątkowej, o szczegółach sposobu zaspokajania potrzeb życiowych. W okolicznościach sprawy przedstawionych przez Skarżącego, stan mizerii ekonomicznej, w którym jako ubiegający się o przyznanie "prawa ubogich" znajduje się, nie uniemożliwia Skarżącemu – w ocenie referendarza sądowego – podjęcia działań w celu poczynienia oszczędności w wydatkach tak, by zgromadzić wymaganą tytułem wpisu od skargi kwotę. Okolicznością tą nie jest też fakt posiadania papierów wartościowych o wartości 87550 zł, jak też związane z tym obciążenia właścicielskie. Zapewne wyłącznie niedostarczenie żądanych przez urzędnika danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji referendarz sądowy uprawniony jest do podjęcia ryzyka nadużycia prawa i sformułowania oceny, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadniony. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.