III SA/Wa 3588/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. SA na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2016 r., Nr IPPP3/4512-334/16-4/KT w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić L. SA kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

L. SA (zwana dalej "Skarżącą") pismem z dnia 19 października 2016 r. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 28 lipca 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2016 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie ww. braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływanej jako: "P.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W art. 29 P.p.s.a. ustanowiono z kolei obowiązek, wymienionych w art. 28 podmiotów, wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 stycznia 2013 r. (II FSK 9/13) realizacja powyższego obowiązku w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS-u (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczane w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie stanowi brak formalny skargi, do którego usunięcia Sąd ma obowiązek wezwać w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., zaś niewykonanie tego obowiązku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczono Skarżącej w dniu 5 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zakreślony w wezwaniach siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 12 grudnia 2016 r. (poniedziałek). Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, Skarżąca nie uzupełnienia braku formalnego skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.