I FSK 262/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Miasta L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 805/16 w sprawie ze skargi Miasta L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 23 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

W wyniku wstępnego badania złożonej przez Miasto L. (dalej: Miasto) skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 805/16, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł brak formalny uniemożliwiający nadanie temu pismu biegu, tj. brak pełnomocnictwa, z którego w sposób niewątpliwy wynikałoby, że radca prawny, który w imieniu Miasta sporządził i wniósł skargę kasacyjną, jest umocowany do dokonania tych czynności procesowych. Znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa (k. 35) upoważnia radcę prawnego A. O. "do reprezentowania Prezydenta Miasta L. przed sądami wszystkich instancji w sprawach dotyczących nadzoru nad stowarzyszeniami, z prawem udzielania substytucji". W niniejszej sprawie Miasto zaskarżyło interpretację indywidualną Ministra Finansów w zakresie podatku od towarów i usług. Kwestią, w której wypowiedział się organ w interpretacji jest zakres prawa do odliczenia (całość czy część) VAT naliczonego od wydatków poniesionych na realizację projektu mającego za zadanie promocję i poprawę wizerunku Miasta. Przedmiot sprawy nie ma zatem nic wspólnego z zakresem, w jakim może działać podpisany pod skargą kasacyjną pełnomocnik. Skoro działający w sprawie pełnomocnik powołuje się na dokument pełnomocnictwa umocowujący go do działania w imieniu Miasta wyłącznie w sprawach "nadzoru nad stowarzyszeniami", to brak jest podstaw do stwierdzenia, że wolą Miasta było umocowanie wskazanego radcy prawnego do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W związku z tym skarga kasacyjna obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. Wskazany brak skargi kasacyjnej należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za Miasto pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie w postępowaniu kasacyjnym czynności procesowych, w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu Miasta skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.