III SA/Wa 3430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Z akt sprawy wynika, że A.J. (dalej zwany "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2007 r. Postanowieniem z 24 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe. Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach uzasadnienia podał, że organ egzekucyjny zajął jego rachunek bankowy uniemożliwiając prowadzenie mu działalności gospodarczej. Wskazał, że w jego ocenie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a wręcz zajęcie to spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazał ponadto, że prowadzona działalność gospodarcza pozwala mu na skromną egzystencję i utrzymanie córki i żony. Skarżący do wniosku załączył kartę informacyjną choroby żony oraz rozliczenie miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu Skarżący zarzucił, że Sąd pierwszej instancji przyjął niewłaściwe ustalenie co do kwoty jego dochodu. Podkreślił, że 13.461,77 zł, to jego dochód za miesiące od stycznia do października, a nie jak przyjął Sąd, dochód za miesiąc październik. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt I FZ 73/17 uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadmienić należy, że Sąd orzekający w niniejszej sprawie na podstawie art. 190 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. związany jest wskazówkami zawartymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2017 r. sygn. akt I FZ 73/17. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim postanowieniu podkreślił, że w jego ocenie Skarżący wskazał okoliczności, które przez wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej mogłyby doprowadzić do wyrządzenia mu niepowetowanej szkody, lub spowodować trudne do odwrócenia skutki materialne. Skarżący wskazał tymczasem, że wykonanie decyzji uniemożliwi mu prowadzenia działalności gospodarczej. Zaś okoliczność ta jest równoznaczna z groźbą utraty środków utrzymania siebie i będącej w potrzebie rodziny (córki i żony). W świetle powyższego należy uznać, że Skarżący wykazał ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.