III SA/Wa 3297/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia przyznać Skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

Skarżąca K.M. , na urzędowym formularzu PPF, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej. Samotnie wychowuje dwoje małoletnich dzieci. Nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwiema córkami (ur. w [...] i [...] r.) oraz że posiada mieszkanie o powierzchni 69 m² o wartości 300.000 zł. Z oświadczenia wynika także, że Skarżąca nie posiada innego majątku ani oszczędności. Skarżąca uzyskuje świadczenie w kwocie 1.000 zł z tytułu tzw. świadczenia 500+, alimenty 600 zł oraz świadczenie rodzinne 135 zł. Do miesięcznych wydatków Skarżąca zaliczyła opłaty za: mieszkanie – 604 zł, energię elektryczną – 100 zł, gaz – 40 zł, przedszkole – 200 zł, wyżywienie – 600 zł, środki czystości i higieny – 100 zł, leki – 200 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd (referendarz sądowy) przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od zażalenia (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 100 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącej. W sprawie należało również wziąć pod uwagę, że w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy był już przedmiotem rozpoznania tj. postanowieniem z 25 listopada 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił Skarżącą od wpisu sądowego od skargi. Skarżąca nie posiada dochodów z tytułu pracy. Nie posiada również oszczędności, ani majątku z którego mogłaby uiść kwotę 100 zł należną tytułem wpisu od zażalenia. Skarżąca utrzymuje siebie i dwoje małoletnich dzieci jedynie ze świadczeń: rodzinnego (135) zł i 500+ (1.000 zł) oraz otrzymuje alimenty w kwocie 600 zł. Ponadto z przedstawionych wyliczeń wynika, że niezbędne wydatki (tj. żywność, czynsz, środki higieniczne) pochłaniają całość otrzymywanych dochodów rodziny. Tym samym uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma środków na poniesienie kosztów sądowych. Zasadne jest zatem przyznanie Skarżącej prawa pomocy w tym zakresie. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.