III SA/Wa 3133/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Radosław Teresiak, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. - pełnomocnika Skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia 1. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej; 2. odrzucić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 3133/16 oddalił skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręczono Skarżącemu w dniu 15 stycznia 2018 r. W dniu 11 lutego 2018 r. P. S. wystąpił do tut. Sądu z wnioskiem o prawo pomocy. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2018 r. odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie. Na w/w postanowienie Skarżący złożył sprzeciw. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2018 r. ustanowiono Skarżącemu doradcę podatkowego z urzędu. Na podstawie powyższego postanowienia, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego z urzędu – W. G. do wykonywania prawa pomocy w niniejszej sprawie, o czym poinformowano pełnomocnika Skarżącego w dniu 18 września 2018 r. (data odbioru pisma z dnia 17 sierpnia 2018 r.). Doradca podatkowy w dniu 26 października 2018 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie zaś z art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sprawy, W. G. został wyznaczony pełnomocnikiem Skarżącego w dniu 18 września 2018 r., co potwierdza zpo (k. 162). Twierdzenie pełnomocnika Skarżącego, że został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu w dniu 20 września 2018 r. nie ma zatem oparcia w aktach sprawy. W uzupełnieniu braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej pełnomocnik Skarżącego wskazał, że otrzymał odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w dniu 28 września 2018 r. W ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego, nie przedstawił żadnych okoliczności mających uprawdopodobnić brak jego winy w naruszeniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tymczasem w tej kwestii Sąd powinien uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy oraz brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od profesjonalnego pełnomocnika. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem pełnomocnik Skarżącego, mając wiedzę o tym, że w dniu 18 września 2018 r. został wyznaczony jako pełnomocnik z urzędu, dopiero w dniu 16 października 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy, a w dniu 26 października 2018 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. W związku z tym niedochowanie przez pełnomocnika Skarżącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, nie było spowodowane niezależnymi od pełnomocnika Skarżącego przeszkodami, które obiektywnie uniemożliwiałyby wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Zgodnie zaś z art. 177 § 3 p.p.s.a. w dniu 18 września 2018 r. rozpoczął bieg 30 – dniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej, przewidziany dla pełnomocnika z urzędu w niniejszej sprawie. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika Skarżącego termin 30 – dniowy należy liczyć od dnia doręczenia pełnomocnikowi zawiadomienia o jego wyznaczeniu, a nie od dnia, w którym pełnomocnik z urzędu otrzymał odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem, tj. 28 września 2018 r. Z tych względów należało przyjąć, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił braku swej winy w uchybieniu terminu i Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, a samą skargę kasacyjną złożoną wraz z pismem o przywrócenie terminu odrzucił. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. oraz art. 178 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.