III SA/Wa 2739/17

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 27/10/2017 r po rozpoznaniu wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia z [...]/6/2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odmówić Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie

1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). W zakresie całkowitym można przyznać prawo pomocy - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. 2) Skarżący K. M. (dalej także jako "Strona") wnioskiem zawartym na formularzu PPF z 11/9/2017 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (radcy prawnego) i zwolnienia od kosztów sądowych, tj w zakresie całkowitym. Powołał się na złą sytuację materialną (3200 zł dochodu gospodarstwa), w szczególności na ciążące na nim kredyty. Wskazał, że nie jest w stanie prowadzić postępowania przed WSA, zaś kwota wpisu 500 zł przerasta jego możliwości. Skarżący pomimo doręczenia w trybie art 73 p.p.s.a. wezwania w dniu 12/10/2017 r., nie wykonał go. 3) Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez złożenia wszystkich informacji i dokumentów wymienionych w doręczonych Skarżącej wezwaniach, czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Co więcej, brak jest przesłanek – w braku złożenia dodatkowych informacji – ze Skarżący nie jest w stanie uiścić wpisu w wysokości 500 zł z posiadanego w gospodarstwie domowym dochodu ok 3 tys zł. Odnosząc się do kwestii samodzielnego prowadzenia sprawy – bez pomocy pełnomocnika – urzędnik sądowy ufa, że obawy skarżącego są płonne (contra spem spero), zaś (ewentualne) negatywne następstwa braku pomocy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji – niewykazane. W szczególności, na obecnym etapie postępowania, tj. na etapie skargi, do toczenia sporu nie jest niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Także jeżeli chodzi o przedmiot sprawy i okoliczności faktyczne sporu należy uznać, że są one niesporne i w sprawie nie będzie prowadzone postępowanie dowodowe, lecz oceniane fakty zawarte są w aktach administracyjnych. Do tych czynności nie jest niezbędny osobisty udział Skarżącej, pełnomocnika z urzędu czy przedstawiciela organu administracji. Dlatego, urzędnik sądowy, mając wiedzę o zakresie badania sprawy – z urzędu - przez Sąd I instancji (art. 133 i art. 134 P.p.s.a.), jak też o obowiązku czuwania przez Sąd ten, by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 p.p.s.a.), niezależnie od niewykazania sytuacji życiowej strony, zadecydował o odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżąca nie wykazała nadto szczególnych przyczyn, dla których niezbędny jest udział profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 2, § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.