III SA/Wa 2710/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Sułkowska, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Agnieszka Baran, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2026 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] października 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie Ordynacji podatkowej oddala skargę.

1. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: 16 lipca 2025 r. wnioskodawca zwrócił do Dyrektora KIS z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej - która dotyczyła braku obowiązku informowania o schematach podatkowych, o których mowa w Dziale III, Rozdział 11a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2025 r. ze zm. – dalej: "O.p."). Skarżąca przedstawiła następujący stan faktyczny: Spółka prowadzi działalność deweloperską w zakresie budowy osiedli domów jednorodzinnych oraz budynków wielorodzinnych wraz z lokalami użytkowymi. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym, w związku z czym Spółka sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z dyspozycją art. 52 ustawy o rachunkowości, tj. w terminie do 31 marca roku następnego po roku obrotowym, za który składane jest sprawozdanie. W toku prowadzonej działalności w Spółce występują różnice przejściowe pomiędzy wartością księgową a podatkową niektórych aktywów i pasywów. W szczególności różnice te dotyczą rozbieżności pomiędzy datą wydania lokali mieszkalnych / usługowych nabywcom na podstawie protokołu odbioru a datą przeniesienia ich własności: - dla celów bilansowych spółka za datę przychodu przyjmuje datę wydania nabywcom lokalu na podstawie protokołu odbioru wraz z kluczami; - dla celów podatku dochodowego od osób prawnych za datę powstania przychodu spółka przyjmuje datę przeniesienia prawa własności lokalu na nabywcę, tj. datę podpisania aktu notarialnego. Jest to ostatni etap zamykający proces sprzedaży lokalu. W efekcie powyższych różnic przejściowych, w bilansie Spółki wykazywane są znaczące pozycje aktywów lub rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego, których łączna wartość może przekraczać w ciągu danego roku obrotowego kwotę 5 000 000 zł. W efekcie tych standardowych różnic przejściowych, na dzień bilansowy roku X Spółka prognozuje ujęcie w księgach rachunkowych łącznej wartości aktywów i rezerw z tytułu podatku odroczonego przekraczającą 5 000 000 zł. Są to jednak wyłącznie skutki standardowych operacji gospodarczych i bilansowych, występujące w sposób typowy dla branży deweloperskiej. Spółka nie realizuje żadnych działań celowych w zakresie optymalizacji podatkowej, restrukturyzacji, przekształceń ani transakcji z podmiotami powiązanymi, które mogłyby prowadzić do "sztucznego" ukształtowania odroczonego zobowiązania podatkowego. Odroczony podatek dochodowy wykazywany w bilansie stanowi naturalną konsekwencję specyfiki działalności deweloperskiej i przyjętej metodyki księgowej. Ze względu na wystąpienie różnic przejściowych Spółka, na dzień bilansowy, może być zobowiązana ustalić kwotę rezerwy na odroczony podatek dochodowy. Jednak dopiero z chwilą sporządzenia sprawozdania finansowego następuje pełne i wiarygodne rozpoznanie skali wpływu odroczonego podatku, a więc również ewentualna identyfikacja przesłanek schematu podatkowego – o ile miałyby one wystąpić. Wątpliwość Spółki dotyczą tego, czy wystąpienie odroczonego podatku dochodowego przekraczającego próg 5 000 000 zł - powstałego wyłącznie na skutek standardowych różnic przejściowych - stanowi podstawę do uznania, że mamy do czynienia z "inną szczególną cechą rozpoznawczą" w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 1 lit. a O.p. i w konsekwencji, czy Spółka jest zobowiązana do dokonania zgłoszenia schematu podatkowego. 2. Wobec powyższego stanu faktycznego Skarżąca sformułowała następujące pytania: a) Czy jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł, a wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, to czy Spółka jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) Op.? b) W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, tj. jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł i wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej i Spółka jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) O.p., to czy prawidłowe będzie złożenie w/w informacji w terminie 30 dni od dnia następnego po dniu, w którym Spółka sporządziła sprawozdanie finansowe, przyjmując, że datą zdarzenia powodującego obowiązek złożenia informacji o schemacie podatkowym jest dzień sporządzenia sprawozdania finansowego? W zakresie pierwszego pytania w ocenie Spółki jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł, a wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, to Spółka nie jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) O.p. Nawet jeśli kwota odroczonego podatku dochodowego przekracza 5 000 000 zł, to jej charakter będący efektem standardowych operacji rachunkowych, nie przesądza o tym, że jest ona istotna w rozumieniu art. 4 ust. 4a ustawy o rachunkowości. Wystąpienie różnic przejściowych będących naturalną konsekwencją działalności deweloperskiej – jak w przypadku Spółki – mieści się w kategoriach standardowych działań bilansowych, a nie działań planistycznych mających na celu odroczenie opodatkowania. Jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł, a wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, to Spółka nie jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) O.p. W zakresie drugiego pytania w ocenie spółki w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, tj. jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł i wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej i Spółka jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) O.p., to prawidłowe będzie złożenie w/w informacji w terminie 30 dni od dnia następnego po dniu, w którym Spółka sporządziła sprawozdanie finansowe, przyjmując, że datą zdarzenia powodującego obowiązek złożenia informacji o schemacie podatkowym jest dzień sporządzenia sprawozdania finansowego. W analizowanej sprawie, dopiero w dniu sporządzenia sprawozdania finansowego Spółka może ustalić pełne dane finansowe zamykające rok obrotowy, ostateczne ustalenia co do kwoty aktywów i rezerw z tytułu podatku odroczonego, możliwość dokonania oceny ich istotności zgodnie z art. 4 ust. 4a ustawy o rachunkowości (czyli oceny, czy mają one wpływ na decyzje użytkowników sprawozdań finansowych). Dopiero w tym momencie można racjonalnie rozważać, czy powstała cecha rozpoznawcza. Wcześniej – tj. przed sporządzeniem sprawozdania finansowego – wartości te nie są ani kompletne, ani potwierdzone, ani poddane ocenie przez kierownictwo jednostki. Spółka nie posiada też w tym czasie obiektywnej wiedzy, że wystąpiła cecha rozpoznawcza w rozumieniu przepisów MDR. W konsekwencji za datę zdarzenia powodującego obowiązek złożenia informacji o schemacie podatkowym należałoby zatem uznać datę sporządzenia sprawozdania finansowego. 3. Postanowieniem z [...] września 2025 r. Dyrektor KIS odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Spółki, stwierdzając że , że w tak przedstawionym stanie faktycznym odnośnie do przepisów prawa podatkowego dotyczących O.p. w zakresie wystąpienie odroczonego podatku dochodowego przekraczającego określony próg stanowi schemat podatkowy w rozumieniu art. 86a § 1 pkt 1 lit. a O.p., który Spółka jest zobowiązana do zgłoszenia, zasadnym jest wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, z uwagi na kumulatywne zaistnienie następujących negatywnych przesłanek: - przepisy poddane ocenie w ramach interpretacji indywidualnej nie dotyczą bezpośrednio kwestii związanych z powstaniem obowiązku podatkowego, jak i nie mają wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego Spółki, w związku z czym pytania zadane przez Spółkę wykraczają poza procedurę regulującą wydawanie interpretacji indywidualnych; - interpretacja indywidualna wydana w zakresie zagadnienia, którego dotyczą pytania Spółki nie rozstrzygałaby o skutkach podatkowych opisanego stanu faktycznego dla Skarżącej, ponieważ organ interpretacyjny musiałby zbadać/potwierdzić elementy wnikające z przedstawionego opisu sprawy – do czego nie jest uprawniony; - wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie może dotyczyć przepisów prawa podatkowego regulujących właściwość oraz prawa i obowiązki organów podatkowych oraz organów kontroli skarbowej; - wydana interpretacja indywidualna w zakresie, o jaki wniosła Spółka, nie implikowałaby w rzeczywistości ochrony prawnej w zakresie unormowanym w przepisach art. 14k-14n O.p.; - interpretacja indywidualna w zakresie, o jaki wnioskodawca wniósł musiałaby mieć charakter warunkowy, na co nie pozwala procedura wydawania interpretacji w trybie art. 14b § 1 O.p. 4. Od powyższego postanowienia Dyrektora KIS Skarżąca wniosła zażalenie, zarzucając ww. rozstrzygnięciu naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 14b § 1 w zw. z art. 3 pkt 2 O.p. przez błędną wykładnię i przyjęcie, że przepisy rozdziału lla O.p. regulujące kwestie schematów podatkowych nie stanowią przepisów materialnego prawa podatkowego, a co za tym idzie, nie można wydać w ich zakresie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 o.p.; - art. 14k § 3 i art. 14b § 1 O.p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów i uznanie, że wydana interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego nie spełniałaby funkcji przewidzianych dla tej instytucji, a tym samym Spółka nie jest legitymowana do złożenia wniosku o jej wydanie; - art. 120 i 121 § 1 w zw. z art. 14b § 1 i § 2a i art. 14h O.p. oraz art. 165a O.p., poprzez odmowę wszczęcia postępowania i w konsekwencji niewydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, pomimo że złożony przez Spółkę wniosek spełniał wszelkie wymagania formalne oraz nie dotyczył przedmiotu, o którym mowa w art. 14b § 2a O.p., co stanowiło działanie pozbawione podstaw prawnych i podważające zaufanie do organów podatkowych. 5. Postanowieniem z [...] października 2025 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] września 2025 r. w uzasadnieniu wskazując, że zamieszczenie regulacji dotyczących raportowania schematów podatkowych w Dziale III O.p. (Rozdział 11a), poświęconym zobowiązaniom podatkowym nie przesądza jednak automatycznie o tym, że przepisy te powinny być interpretowane w trybie art. 14b O.p. oraz nie dostrzegł żadnego interesu Skarżącej w ubieganiu się o interpretację w zakresie tematyki schematów podatkowych, bo taka interpretacja wydana dla Państwa jako "korzystającego" w żaden sposób nie chroniłaby Spółki przed odpowiedzialnością karnoskarbową. W tematyce MDR uprawnionym organem do załatwiania i obsługi spraw jest Szef KAS, zatem w zakresie MDR nie prowadzi się postępowania kontrolnego ani podatkowego. 6. Na postanowienie organu odwoławczego Skarżąca pismem z 25 listopada 2025 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i poprzedzającego go postanowienia I instancji oraz zobowiązanie DKIS do wydania interpretacji indywidualnej w zakresie braku obowiązku informowania o schematach podatkowych, o których mowa w Dziale III, rozdział 11a O.p. Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj: 1) art. 233 § 1 pkt 1 O.p. w zw. z art. 165a § 1 i 2 O.p. w zw. z art. 14h O.p., art. 14b § 1 i § 2a pkt 1 - 3 O.p. oraz art. 120 i 121 § 1 O.p. poprzez niezasadne utrzymanie przez Dyrektora KIS (jako organ II instancji) w obrocie prawnym postanowienia Dyrektora KIS o odmowie wszczęcia postępowania w zakresie wydania interpretacji indywidualnej, w sytuacji gdy doszło do błędnego ich zastosowania i przyjęcia, że w sprawie zaistniały przesłanki "niemożności wszczęcia postępowania", podczas gdy wniosek Skarżącej spełniał przesłanki do merytorycznego rozpoznania wystosowanego wniosku - spełniał wszelkie wymagania formalne oraz nie dotyczył przedmiotu, o którym mowa w art. 14b § 2a O.p., co dowodzi, że wydana odmowa wszczęcia postępowania stanowiła działanie pozbawione podstaw prawnych i podważające zaufanie do organów podatkowych; 2) art. 3 pkt 2 O.p oraz art. 14b § 1 O.p. w zw. z art. 86a § 1 pkt 1 lit a) O.p. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że instytucja interpretacji podatkowych nie jest właściwa do oceny zagadnień prawnych dotyczących schematów podatkowych MDR i błędnym przyjęciu, iż przepisy działu III rozdziału 11a O.p., (w tym art. 86a § 1 pkt 1 lit. a) O.p.) regulujące kwestie schematów podatkowych nie stanowią przepisów prawa podatkowego (materialnego prawa podatkowego), a co za tym idzie nie można na ich podstawie wydać indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 O.p., podczas gdy ustawodawca nie wypowiada się wprost na temat charakteru przepisów prawa, których może dotyczyć interpretacja indywidualna, co prowadzi do oceny, że jej przedmiotem mogą i być powinny - wszystkie przepisy, które wpływają na sferę praw i obowiązków podatkowych Skarżącej, a zatem należało stwierdzić, że organ I instancji w niniejszej sprawie był zobligowany do wydania interpretacji indywidualnej; 3) art. 14k § 3 i art. 14b § 1 O..p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów i uznanie, że wydana interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego nie spełniałaby funkcji przewidzianych dla tej instytucji (tj. funkcji ochronnej wnioskodawcy), a tym samym Spółka nie jest legitymowana do złożenia wniosku o jej wydanie. 12. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. 7. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) w związku z art. 1 i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W razie zaś stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, sąd oddala skargę w całości albo w części w myśl art. 151 P.p.s.a. Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Jak stanowi przepis, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 P.p.s.a. 8. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego aktu - w zakresie i według kryteriów określonych powołanymi wyżej przepisami - Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie wydane w pierwszej instancji nie naruszają prawa sposób uzasadniający wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. 9. Istotą sporu w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy przywołany przez Skarżącą art. 86a § 1 pkt 1 lit a) O.p. jako podstawa złożonego wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji może stanowić podstawę do wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 O.p., w sytuacji gdy ustawodawca nie wypowiada się wprost na temat charakteru przepisów prawa, których może dotyczyć interpretacja indywidualna, co prowadzi do oceny, że jej przedmiotem mogą - i być powinny - wszystkie przepisy, które wpływają na sferę praw i obowiązków podatkowych Skarżącej, a w konsekwencji ocena prawidłowości zastosowania przez Dyrektora KIS art. 165 § 1 i 2 O.p. 10. Zgodnie z art. 14b §1 O.p. Dyrektor KIS na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§2). Z kolei art. 14b §2a pkt 1 O.p. wskazuje, że przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie mogą być przepisy prawa podatkowego regulujące właściwość oraz uprawnienia i obowiązki organów podatkowych. Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b §3 O.p.). W myśl art. 14k O.p. zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej (§1). Zastosowanie się do interpretacji ogólnej przed jej zmianą nie może szkodzić temu, kto się do niej zastosował, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej (§2). W zakresie związanym z zastosowaniem się do interpretacji, która uległa zmianie, której wygaśnięcie stwierdzono, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, nie wszczyna się postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe, a postępowanie wszczęte w tych sprawach umarza się oraz nie nalicza się odsetek za zwłokę (§3). Powyższe przepisy wprowadzają istotne ograniczenie w zakresie możliwości wystąpienia z wnioskiem o interpretację. Z wnioskiem może wystąpić osoba ("zainteresowany"), u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. W tym sensie może to zatem być "podatnik", "płatnik", "inkasent", "osoba trzecia w rozumieniu art. 110-117d O.p.", "podmiot publiczny w rozumieniu przepisów o partnerstwie publiczno-prywatnym", "zamawiający w rozumieniu przepisów o zamówieniach publicznych", "inny". W katalogu podmiotów uprawnionych do wystąpienia z wnioskiem ORD-IN jako "zainteresowany" - wbrew temu, co próbuje dowieść Skarżąca - nie został wymieniony "promotor", "korzystający", czy "wspomagający", o których mowa w przepisach dotyczących. . schematów podatkowych MDR. Zauważyć należy, że adresatami obowiązków, o których mowa w Rozdziale lla, Działu III O.p. nie są podatnicy, płatnicy i inkasenci, a także ich następcy prawni oraz osoby trzecie, lecz promotorzy, korzystający oraz wspomagający, których definicje ustawowe (zawarte w art. 86a § 1 pkt 8, 3 i 18 O.p.) jako pojęcia odmienne zakresowe nie odwołują się do pojęcia podatnika, płatnika i inkasenta, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Tymczasem instytucja raportowania schematów podatkowych i przepisy ją regulujące nie konstruują (nie są elementami) stosunku prawnopodatkowego, lecz służą zebraniu i przekazaniu informacji odzwierciedlającej pewien koncept myślowy, jakim jest schemat podatkowy, który może - lecz nie musi - zostać zrealizowany w przyszłości i który nawet nie musi (nie jest to wymagane przepisami) obejmować kwoty rzeczywistej korzyści podatkowej (zobowiązania podatkowego). Istotne jest bowiem również i to, że ów koncept podlegający raportowaniu, niejednokrotnie nie jest nawet zindywidualizowany, co do danego (konkretnego) potencjalnego podatnika, a zatem wymyka się zakresowi pojęciowemu interpretacji indywidualnej w rozumieniu art. 14b O.p. Oceniając, czy konkretny wniosek dotyczący interpretacji przepisów prawa podatkowego może podlegać merytorycznemu rozpatrzeniu w ramach procedury uregulowanej w rozdziale la działu II O.p., należy zatem mieć na względzie charakter omawianej instytucji. Zgodnie z art. 14h O.p. - W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV. Raportowanie schematów podatkowych nie służy prawidłowemu wykonaniu zobowiązania podatkowego, np. jego prawidłowemu obliczeniu i odprowadzeniu podatku, a wyłącznie potrzebie pozyskania informacji przez Szefa KAS - zanim tego rodzaju schemat zostanie wprowadzony (wdrożony) i przybierze formę zobowiązania podatkowego. W analizowanej sprawie Skarżąca sformułowała wątpliwości, czy jeżeli w danym roku obrotowym wystąpi w Spółce odroczony podatek dochodowy przekraczający próg 5 000 000 zł, a wynika to wyłącznie ze specyfiki prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, to czy Spółka jest obowiązana do złożenia Szefowi KAS informacji o schemacie podatkowym, o którym mowa w art. 86a § 1 lit a) O.p. oraz o właściwy termin złożenia ww. informacji o schemacie podatkowym. Pytania zadane przez Spółkę wykraczają poza procedurę regulującą wydawanie interpretacji indywidualnych. Skarżąca wystąpiła bowiem o interpretację przepisów regulujących obowiązek informowania o schematach podatkowych określonych w Dziale III i Rozdziale lla O.p. które to przepisy nie dotyczą bezpośrednio kwestii związanych z powstaniem obowiązku podatkowego, jak i nie mają wpływu na wysokość zobowiązania podatkowego Skarżącej. Mają one charakter stricte sprawozdawczy i proceduralny. Z uwagi na to, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do oceny opisanej przez Skarżącą sprawy, ani przyjmowania warunkowych założeń dotyczących spełnienia określonych cech rozpoznawczych w celu określenia skutków podatkowych związanych z informowaniem o schematach podatkowych MDR, to z tych powodów organ interpretacyjny nie może potwierdzić, ani" zaprzeczyć obowiązkowi informowania Szefa KAS o zastosowaniu schematu podatkowego w związku z występowaniem w prowadzonej działalności różnić przejściowych pomiędzy wartością księgową a podatkową niektórych aktywów i pasywów. Raportowanie schematów podatkowych nie służy prawidłowemu wykonaniu zobowiązania podatkowego (np. jego prawidłowemu obliczeniu i odprowadzeniu podatku), a wyłącznie potrzebie pozyskania informacji przez Szefa KAS - zanim tego rodzaju schemat zostanie wprowadzony (wdrożony) i przybierze formę zobowiązania podatkowego. DKIS jako podmiot nieuprawniony w zakresie interpretacji przepisów dotyczących raportowania schematów podatkowych - nie może wydać interpretacji indywidualnej, która pełniłaby dla Skarżącej funkcję gwarancyjną i ochronną. To Szef KAS, jako podmiot właściwy w zakresie raportowania schematów podatkowych, ocenia bowiem samo istnienie obowiązku raportowania, jak również pozostałe kwestie, tj.np. datę zaistnienia zdarzenia, rolę podmiotu czy też okresy, za jakie podmiot powinien złożyć informację MDR. 11. W sprawie DKIS słusznie podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym wniosek Skarżącej nie mógł podlegać rozpatrzeniu w ramach postępowania w sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej i skutkować wydaniem interpretacji przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14b § 1 O.p. z uwagi na zaistnienie negatywnych przesłanek jak te przywołane w zaskarżonym rozstrzygnięciu DIAS. Interpretacja wydana w odpowiedzi na wniosek Skarżącej stanowiłaby wkroczenie w kompetencje Szefa KAS w zakresie raportowania schematów podatkowych. Zgodnie z art. 165a § 1 O.p. gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Podsumowując ten wątek należy stwierdzić, że Dyrektor KIS wykazał przesłanki uzasadniające wydane w sprawie rozstrzygnięcie, które znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Z tego względu niezasadny jest zarzut naruszenia art. 3 pkt 2 O.p., art. 14b §1 i §2a pkt 1-3 O.p. w zw. z art. 165a §1 i 2 O.p. z art. 86a §1 pkt 1 lit. a) O.p., art. 14k §3 i art. 14b §1O.p. w zw. z art. 14h O.p., art. 14b §1 O.p. poprzez uznanie, że przepisy regulujące kwestie schematów podatkowych nie stanowią przepisów prawa podatkowego podlegających interpretacji oraz niezasadną odmowę wszczęcia postępowania. 12. W odniesieniu do pozostałych zarzutów Skarżącej zgodnie z art. 217 §2 O.p. postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Skarżone postanowienie, wbrew zarzutom Skarżącej, zawiera szczegółowe i kompleksowe uzasadnienie wraz z podsumowaniem, z jakich konkretnie powodów wniosek Skarżącej nie mógł zostać rozpatrzony poprzez wydanie interpretacji indywidualnej. W trakcie prowadzonego postępowania Dyrektor KIS uwzględnił obowiązujące prawo, a swoje rozstrzygnięcie zawarte w skarżonym postanowieniu oparł na wskazanych przepisach prawa, dostrzegając przy tym stosowane wykładnie prawa. Dyrektor KIS w skarżonym postanowieniu z [...] października 2025 r. powołał przepisy prawa, na podstawie których wydał przedmiotowe postanowienie i wyjaśnił, dlaczego nie można wydać interpretacji przepisów prawa w żądanym przez Skarżącą zakresie. Dyrektor KIS wydał rozstrzygnięcie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Co istotne, prowadzenie postępowania zgodnie zobowiązującym prawem jest zarazem realizacją zasady wyrażonej w ww. przepisie art. 120 i art.121 § 1 O.p. Z faktu, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał rozstrzygnięcie inne od tego, którego oczekuje i żąda Skarżąca nie wynika, że w toku procedowania nad złożonym wnioskiem ORD-IN doszło do naruszenia przepisów, które uzasadniałoby uchylenie zaskarżonego postanowienia z [...] października 2025 r., utrzymującego w mocy postanowienie z [...] września 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Skarżącej o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej obowiązku raportowania schematów podatkowy. Wbrew zarzutom Skarżącej, wydając zaskarżone postanowienia, DKIS nie uchybił procedurom, wynikającym z przepisów O.p. powołując również podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia. 13. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu uzasadnione było stanowisko Dyrektora KIS odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie Skarżącej. 14. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. ----------------------- [pic] Kancelaria tel. +48 606 206 244 mail: m.miian@mtmtax.pl adres: ul. Walczyńska 61/20, 01-931 Warszawa Doradca Podatkowy nr 14008 www.mtmtax.pl # | S t r o n a