III SA/Wa 2296/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

Pismem z dnia 27 czerwca 2014 r. S. w W. (dalej: "Skarżąca"), reprezentowana przez L. Z., wniosła skargę na decyzję Samorządowego kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 21 lipca 2014 r. pismem z dnia 31 lipca 2014 r., wezwano Skarżącą do usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji jednostki organizacyjnej, w dacie wniesienia skargi. W odpowiedzi na ww. wezwanie, Skarżąca przy piśmie z dnia 4 sierpnia 2014 r. nadesłała wypis aktu notarialnego pełnomocnictwa, z którego wynika, iż L. Z. jest upoważniony do reprezentowania Skarżącej m.in. przed sądami powszechnymi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony Skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego wymienionej skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), przez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w przedmiotowej sprawie przez WSA w Warszawie lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik Skarżącej został jednocześnie poinformowany, że znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo, nadesłane przy piśmie z 4 sierpnia 2014 r., nie obejmuje swoim zakresem działania w imieniu Skarżącej przez sądami administracyjnymi. Wezwanie z dnia 14 sierpnia 2014 r. do usunięcia ww. braku formalnego skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony Skarżącej w dniu 20 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym. W myśl zatem art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Wobec braku pełnomocnictwa przy skardze z dnia 27 czerwca 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braku skargi w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nadesłane - w odpowiedzi na to wezwanie - umocowanie należało uznać za nieskuteczne. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnictwo może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi; 2) do prowadzenia poszczególnych spraw; 3) do niektórych tylko czynności w postępowaniu (art. 36 p.ps.a.) Stwierdzono brak skargi w postaci niezgodnego z wymogami pełnomocnictwa procesowego, określonymi przytoczonymi wyżej przepisami. Wykładnia językowa pełnomocnictwa z dnia 15 lutego 2011 r., na mocy którego rektor S. w W. udzielił umocowania dla L. Z., skutkowała uznaniem, że zakres tego pełnomocnictwa nie obejmuje reprezentacji przed sądami administracyjnymi, a upoważnia jedynie do występowania w imieniu Skarżącej w ramach postępowania przed sądami powszechnymi. Zakres umocowania nie może być odczytywany inaczej jak tylko dosłownie. Sądów administracyjnych nie zalicza się do sądów powszechnych. Zgodnie z art. 175 ust. 1 Konstytucji RP, wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne (art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Sąd administracyjny nie jest także organem rozumianym jako organ władzy publicznej. Treść złożonego pełnomocnictwa uzasadniała zatem stwierdzenie, że L. Z. nie jest należycie umocowany do działania w imieniu Skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stąd też wezwano go do usunięcia dostrzeżonego braku formalnego skargi, które to wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 20 sierpnia 2014 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania. Termin ten upłynął z dniem 27 sierpnia 2014 r. (środa) - zgodnie z zasadami obliczania terminów, określonymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Do 27 sierpnia 2014 r. pełnomocnik Skarżącej powinien zatem uzupełnić brak formalny skargi. W ocenie Sądu, brak odpowiedzi pełnomocnika na ponowne wezwanie, które wyraźnie zawierało wskazanie, iż pełnomocnictwo musi obejmować postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, skutkowało nie uzupełnieniem ww. braku skargi. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Reasumując należało stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez podmiot, który nie posiadał takiego uprawnienia. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 3 w zw. z art. 57 § 1, art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 P.p.s.a. zobligowany był orzec jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.